Oι πύλες του παραδείσου...

Oλοι μας για έστω και μια και μοναδική στιγμή στη ζωή μας είμαστε ευλογημένοι…

Είναι η στιγμή που οι Πύλες του Παραδείσου ανοίγουν μπροστά μας και μένουμε έκθαμβοι από το θέαμα… και εντελώς άναυδοι…

Αλλοτε ανοίγουν διάπλατα… Αλλοτε λίγο… (εξαρτάται από τη διαγωγή μας…) σε κάποιους άλλους αφήνεται μια μικρή μόνο χαραμάδα… ΠΑΝΤΑ όμως διαρκεί εξίσου λίγο…

Οσο το δέκατο ενός δευτερολέπτου...

Οσο το ανοιγόκλεισμα των ματιών μας…

Οσο μια ανάσα…

Και τότε γίνεσαι πραγματικός κοινωνός της Αλήθειας…

Οτι ο Θεός ποτέ δε σε ξέχασε… ότι σου έδειξε τον δρόμο… ότι γνωρίζει την ύπαρξή σου και ότι σε νοιάστηκε!

Κάποιοι από μας – οι πιο γρήγοροι – αρπάζουν την ευκαιρία και μπαίνουνε μέσα…

Αυτοί εκτός από γρήγοροι είναι και έξυπνοι…

Κάποιοι άλλοι – οι πιο ανασφαλείς, ή οι πιο καχύποπτοι- μένουν εκεί σαν τα αγάλματα μαρμαρωμένοι να αναρωτιούνται αν αυτό που βλέπουν είναι αληθινό… αν μπορούν να το αγγίξουν… να το γευτούν…να το ζήσουν…

Κάποιοι άλλοι εκστασιασμένοι… κοιτώντας το ΦΩΣ είναι ήδη μέσα χωρίς να είναι μέσα…

Οι ευκαιρίες έρχονται στη ζωή μας και φεύγουν σαν ταξιδιάρικα πουλιά… Αν δεν τις αρπάξουμε, ίσως δεν τις ξαναβρούμε ποτέ…

Πρέπει να είμαστε πάντα σε εγρήγορση για να αξιολογούμε τα γεγονότα και ότι καλό μας έρχεται…

Μια αληθινή φιλία, μια δουλειά καριέρας, ένας μεγάλος έρωτας...

Μικρές ή μεγάλες δεν έχει σημασία… Εχουν σταλεί εκεί για μας και πρέπει να τις κυνηγάμε…Οξύνετε τις αισθήσεις σας, ανοίξτε τις πόρτες της καρδιάς σας στο σύμπαν και η τύχη θα σας χτυπήσει την πόρτα.

Εγρηγορείτε και αρπάξτε την!