Πολλές φορές γκρινιάζουμε για την ευτυχία… οτι μας έχει δηλαδή ξεχάσει και ότι δε χτυπάει ποτέ την πόρτα μας…
Ομως υπάρχουν φορές που είμαστε τόσο μα τόσο θολωμένοι από πίκρα και πόνο που ακόμα και όταν αυτή έλθει εμείς δε μπορούμε να τη δούμε…
Ετσι φευγαλέα μας γνέφει με νόημα ή μας ακουμπά και φεύγει πριν τη συνειδητοποιήσουμε…
Αλλες φορές πάλι διασταυρωνόμαστε στη ζωή μας με ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θέλουν από τη ζωή και που ακόμα και αν το καταλάβουν κάποια στιγμή ΔΕΝ ξέρουν τον τρόπο για να το αποκτήσουν…
Ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι ποτέ τους δεν αγάπησαν, ή ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι αγάπησαν πολύ αλλά που όταν τους ρωτάς τι τρελλό έκαναν στο όνομα της αγάπης σου λένε "τίποτα"…
Ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι ποτέ τους δεν αγάπησαν, ή ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι αγάπησαν πολύ αλλά που όταν τους ρωτάς τι τρελλό έκαναν στο όνομα της αγάπης σου λένε "τίποτα"…
Σε αυτούς τους μπερδεμένους ανθρώπους αφιερώνω αυτές τις αράδες…
Είδα γκρίνια και ήρθα!Αυτοί που δεν ξέρουν τι θέλουν είναι σε χειρότερη μοίρα από όλους.
ΑπάντησηΔιαγραφήEίδες λοιπόν που οι γκρινιάρηδες εμπνέουν με κάθε τρόπο?
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέραααα!