Οι περισσότεροι άνδρες δεν θέλουν να φτάσουν στα καλύτερα γιατί φοβούνται να μην πέσουναπό την κορυφή και χτυπήσουν, έτσι προτιμούν να μαζεύουν από τα πεσμένα που παρόλο που δεν είναι νόστιμα είναι τα πιο εύκολα να μαζέψουν.
Μερικές φορές τα μήλα που βρίσκονται στην κορυφή του δέντρου νομίζουν ότι κάτι συμβαίνει με αυτά και κανείς δεν μπορεί να τα φτάσει, όταν απλά είναι απίστευτα όμορφα είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά. Πρέπει να περιμένουν με υπομονή τον κατάλληλο άνδρα να
φτάσει, αυτόν που είναι πραγματικά θαρραλέος να σκαρφαλώσει μέχρι την κορυφή του δένδρου.
Δεν πρέπει να πέσουμε για να μας μαζέψουν: όποιος μας έχει ανάγκη και μας αγαπάει θα κάνει τα ΠΑΝΤΑ για να μας φτάσει.
Η γυναίκα φτιάχτηκε από τα πλευρά του άνδρα: όχι από τα πόδια για να την πατάει, όχι από το κεφάλι για να είναι ανώτερη, αλλά από τα πλευρά για να είναι ίση, κάτω από το μπράτσο για να προστατεύεται, δίπλα από την καρδιά για να την αγαπάνε…
Ένα δίκιο το΄χεις...αλλά καμιά φορά -στην προσπάθειά μας να προστατευτούμε- γεμίζουμε το δέντρο μας με τόσα αγκάθια, που και να θέλουν πως ν΄ανέβουν οι ταλαίπωροι?
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Λιακάδα.
δεν είναι μήλο πεπερασμένο η γυναίκα
ΑπάντησηΔιαγραφήδέντρο είναι
που τους καρπους τους πολύτιμους
τους φυλάει πεισματικα ψηλα
επιλέγοντας έτσι έμμεσα
τους επίδοξους αναριχητες
στην προσπάθεια να προστατέψει τους καρπους
τους κρύβει
πολλοι δεν τους βλέπουν καν...
γι αυτο μην είσαι σίγουροι πως οι περισσότεροι φοβούνται...
καλημέρα!
:)
Τι ωραίο καλή μου, πολύ ωραίο μπράβο..λέει πολλές αλήθειες αυτό το κείμενό σου,οι περισσότεροι όμως άντρες δ εν κάνουν έτσι,δ εν προσπαθούν καθόλου να φτάσουν τα καλύτερα,και τα ομορφότερα μήλα αλλά κι όταν τα φτάσουν,τότε τους 'φέρονται'με τον πιό σκληρό τρόπο,πριν τα...'φάνε'τελικά...και καταλήξουν στο...'στομάχι'τους...και έτσι απλά το ξεχνάνε..και πάνε να βρούν,άλλα και άλλα,και άλλα και πάει λέγοντας,μέχρι να μ ην υπάρχει ούτε ένα πάνω στη...'μηλιά'...ή πετάνε αμέσως αυτό το μήλο που ίσως είναι το κ α λ ύ τε ρό για ένα άλλο, ακόμη καλύτερο?χειρότερο? δεν έχει σημασία και τόσο...(γιατί συν τοις άλλοις ε,και μιά ελαφρά απληστία,και λαιμαργία την έχουν εδώ που τα λέμε)...καλή Κυριακή...
ΑπάντησηΔιαγραφήπολύ αληθινό το κείμενο σου...αλλά σκέψου πόσα μήλα έμειναν στην κορυφή?
ΑπάντησηΔιαγραφήπόσα κατέβηκαν κάτω...και πόσοι είναι διατιθέμενοι να φτάσουν εκεί...
εγώ εκεί έμεινα στην κορυφή αν και το μήλο μου μάλλον έπεσε...
τα καλύτερα,είτε για άντρες πρόκειται είτε για γυναίκες,θέλουν άσκηση,υπομονή,επιμονή,θέληση,κουράγιο και πολλές αντοχές για να τα φτάσεις
ΑπάντησηΔιαγραφήαν τα ΄χουμε όλα αυτά..καλώς
αλλά έλα που θέλουμε το εδώ και τώρα.ή μάλλον πιστεύουμε πως αυτό είναι το καλύτερο
αλλά...
φιλί ξανά κορίτσι
nefelο...ναι όπως το'πες! Αγκάθια... αλλοτε τα βγάζουμε συνειδητά και άλλοτε χωρίς καν να το ξέρουμε... απλά ως ένστικτο επιβίωσης...
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαύτη μου... ναι δέντρο είναι η γυναίκα... το δέντρο της ζωής... γι'αυτό και έφτιαξα κάποτε αυτή την εικόνα που βλέπεις και είναι από παλιό μου μπλογκ. Το κακό με τους άντρες είναι ότι οι περισσότεροι δεν βλέπουνε το δέντρο...βλέπουν μόνο τον καρπό και μένουν μόνο εκεί... ;)
Αθανασία μου... η λαιμαργία είναι ανθρώπινο ελάττωμα όχι αντρικό. Κατά τα άλλα συμφωνώ μαζί σου. :)
Dark.... Eν αρχή είν' το timing! Τι να σε κάνω όταν κάθεσαι και λιμπίζεσαι ένα καρπό τόσο καιρό και όταν επιτέλους το πάρεις απόφαση να σκαρφαλώσεις εκείνο έχει πάρει την κατιούσα λόγω ωρίμανσης? (πες με και βαριεμάρα?)
Ανιμα... έχω την εντύπωση ότι τα ωραία πρέπει να έρχονται αβίαστα και χωρίς κόπο. Aν είναι να παλεύεις διαρκώς... κόντρα στο κύμα... χάνεις δυνάμεις και όταν τις χρειαστείς δε θα έχεις...
Φιλιά και πολλές καλημέρες σε όλους!