Τα αιδοία παίζει...

 

Nαι καλά βλέπουν τα ματάκια σας... Περί αιδοίων και άλλων τινών ο τίτλος.
Αν σας σοκάρει λοιπόν... κάντε ότι δεν τον βλέπετε.
Αν τώρα σας σοκάρει το θέμα προτείνω να προσπεράσετε.
Είναι η στιγμή που το zapping είναι για σας η κατάλληλη λύση.
Και μένα δε θα μου κακοφανεί καθόλου ειλικρινά πιστέψτε με...
Γιατί βλέπετε εγώ απόψε έχω κέφια...
Και θα μιλήσω για το θέμα ο κόσμος να χαλάσει... ότι και να σκεφτείτε για μένα..
Είναι που μέρες τώρα με γαργαλάει το θέμα...
Κάπου εδώ το έχω... ανάμεσα στα χείλη τα πάνω ή τα κάτω και θέλω να το βγάλω.
Είπα όμως λόγω των αγίων ημερών να είμαι καλό κοριτσάκι...
Ομως πόσο καλό κοριτσάκι μπορεί να είμαι υπό την επήρεια της πανσελήνου είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα.

Το λοιπόν δε σας κρύβω ότι τελευταία έχω ξενερώσει και έχω εκνευριστεί πολύ με το θέμα του σέξ... Οτι κανάλι δω, όποια εκπομπή, όποιο βιντεοκλιπ έχει σαφείς αναφορές υποσυνείδητες ή ολοφάνερες στο σεξουαλικό... Τελικά πρέπει η αγαμία να έχει χτυπήσει κόκκινο τον τελευταίο καιρό δεν εξηγείται αλλιώς... Ολοι μιλάνε γι'αυτό και κανείς δεν το κάνει...
Ολοι το παίζουνε ειδήμονες και αν τους ρωτήσεις για την κλειτορίδα νομίζουν ότι είναι χωριό του Ν.Αχαϊας. Ναι μη γελάτε! Καλά ακούσατε!
Παρόλ'αυτά το ίδιο άτομο μπορεί να σας μιλήσει με πολύ σοβαρό ύφος για παρεκλίνουσες σεξουαλικές συμπεριφορές λες και έχει εντρυφήσει στο θέμα ο ίδιος.
Και εδώ είναι που αρχίζει η Λιακαδούλα και φορτώνει...
Γιατί πόσα μπορεί να υπομείνει το νευρικό σύστημα ενός ανθρώπου σε περίοδο πανσέληνου?
Οχι πολλά!... Οχι τουλάχιστον κάτι τέτοιο.

Τι θα πει ρε παιδιά παρεκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά?
Ποιος ορίζει τι είναι και τι είναι παρεκλίνον?
Από πότε το σεξ υπόκειται στους νόμους του "political correctness"?
Γιατί για ότι τρως είναι σεβαστό το "περί ορέξεως κολοκυθόπιτα" και για όταν τον "τρως" πρέπει να έχει άλλος άποψη για τα γούστα σου?
Λυπάμαι που θα το πω αλλά για μένα είναι εξίσου σεβαστό και το ένα και το άλλο!

Υπάρχουν άνθρωποι θέσει ασεξουέλ... Είναι σεβαστό για μένα (αν και ακατανόητο)
Υπάρχουν άνθρωποι φύσει ασεξουέλ... Είναι κι αυτό κατανοητό
Υπάρχουν άνθρωποι ομοφυλόφιλοι... Μου είναι αδιάφορο... Από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει κι αν καεί λέει η παροιμία...
Yπάρχουν άνθρωποι ανοργασμικοί... Λυπηρό μεν αλλά δεν είναι δα και η καταστροφή του κόσμου! Αλλωστε ο πηγαιμός για την "Ιθάκη" είναι από μόνος του απολαυστικός...
Υπάρχουν άνθρωποι με βίτσια... Πρόβλημά τους (αρκεί στα βίτσια τους να μην περιλαμβάνουν ζωάκια και παιδάκια)
Υπάρχουν άνθρωποι που τη βρίσκουν "διαδικτυακά"... Καλώς να τη βρίσκουν αν αυτό τους γεμίζει...

Βέβαια υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή στο τι είναι ερωτικό και στο τι βίτσιο.
Για παράδειγμα... το να χρησιμοποιείς φτερά στο σεξ είναι ερωτικό... το να χρησιμοποιείς την ίδια την κότα είναι βίτσιο, πως να το κάνουμε!!

Ποτέ λοιπόν δεν κατάλαβα γιατί ΕΓΩ θα πρέπει να μπω σε θέση να κρίνω αυτούς τους ανθρώπους... Οτι... τι? Δεν είναι νορμάλ? Και τι είναι τελικά νορμάλ?
Μα φυσικά ότι είναι η πλειοψηφία είναι νορμάλ. Ασχετα βέβαια αν η πλειοψηφία δεν έχει τα κότσια να ομολογήσει τις τρέλλες που κάνει στο κρεββάτι.

Για μένα τα πράγματα είναι πολύ απλά...
Η διαδρομή από το δέλτα του Φαλήρου στο υγρό δέλτα μιας γυναίκας είναι απόλυτα γνωστή και προκαθορισμένη... Το ίδιο βέβαια και η διαδρομή από το σημείο G στον οργασμό.
Είτε την κάνεις έρποντας, είτε κρεμασμένη από πολυέλαιο, είτε μπουσουλώντας στα 4 σα να κάνεις τάμα στην Παναγιά στην Τήνο δεν έχει καμμιά σημασία... σημασία έχει να φτάσεις στον προορισμό έχοντας για συνοδοιπόρο τον άνθρωπο που θέλεις... :)

Answer if you dare…

Αν δεν είσαι αυτό που είσαι, τί θα ήθελες να είσαι?
Αν δεν κάνεις ότι θέλεις τί θα ήθελες να κάνεις?
Αν δεν είσαι εκεί που θέλεις που θα ήθελες να είσαι?
Αν δεν είσαι με όποιους θέλεις, με ποιούς θα θελες να είσαι?
Αν δεν νοιώθεις όπως θέλεις πως θα ήθελες να νοιώθεις?
Αν δεν βλέπεις ότι θέλεις τί θα ήθελες να βλέπεις?

Απάντησε αν τολμάς… :)

Θυμάμαι...

Μου’λεγες:

“Oτι κι αν κάνουμε στη ζωή μας χρειαζόμαστε υποστηρικτές. Αβανταδόρους. Σ’όλες τις φάσεις της ζωής μας. Δε γίνεται αλλιώς.

Χρειαζόμαστε οπαδούς φανατισμένους. Πορωμένους.

Να κάθονται στις κερκίδες και να ουρλιάζουν. Ετσι έχει γούστο το παιχνίδι.

Να λάμπουνε τα χρώματα της «φανέλας» κάτω απ’το φως των βεγγαλικών!

Για ένα κύπελλο ζούμε."

Τι θα καταλάβαινες αν σου απαντούσα πως εγώ παίζω μέχρι τελικής σ’ένα παιχνίδι που το μόνο που ξέρω είναι πως οι διαιτητές είναι όλοι πουλημένοι?

Πως η φανέλλα μου έχει ξεθωριάσει και μόνο να ονειρευτώ μπορώ τα χρώματά της?

Τι θα καταλάβαινες αν σου απαντούσα πως εγώ δεν παίζω ποτέ γι’αυτούς που έχουν εισητήριο. Για τους απ’έξω παίζω. Τους περαστικούς…

Τόση προπόνηση για ένα παιχνίδι χαμένο από χέρι, πως θα μπορούσες να το διανοηθείς? Πως?

Κι όμως! Οσες φορές αγάπησα τον εαυτό μου ήταν δυο πιθαμές πριν το χαμό όπου τον είχα οδηγήσει. Ένα λεπτό πριν το σφύριγμα του φάουλ…

Kλεψιμέϊκο

"...Πόσο κλέφτες γίνονται οι άνθρωποι, όταν διεκδικούνε μερτικό απ’την ψυχή σου…

Πόσο ψεύτες όταν σου ζητούν να γυρίσεις πίσω εκείνα που δε σου έδωσαν ποτέ...

Πόσο ηλίθιοι, όταν νομίζουν πως δεν έχεις την ικανότητα να διακρίνεις τον σουγιά, που είναι
κρυμμένος στην ανθοδέσμη με τα τριαντάφυλλα..."

Αλκυόνη Παπαδάκη

Τόσες στιγμές... τόσες όμορφες αναμνήσεις κι όμως έχουν αξία μόνο όταν σκέφτομαι ότι τις ζήσαμε μαζί...
Είναι κάποιες βραδιές που όταν κάνω αυτή τη σκέψη νιώθω την ανάγκη να κλάψω...
Είναι που τα δάκρυα γίναν πια αγκάθια που τρυπάνε επίμονα τις τελευταίες μέρες τα μάτια μου...
Μάταια παλεύω να τα διώξω... σκάλωσαν εκεί και δε λένε να φύγουν...
Ισως και κείνα γυρεύουν την έξοδο διαφυγής μα μοιάζουν να μη τη βρίσκουν!
Ισως πάλι από διαστροφή να μένουν παρασιτικά σε ένα μέρος που δε τα θέλουν...
Ούτε μέσα... ούτε έξω... κάπου εκεί στο ανάμεσα... ίσα να δίνουν μια περίεργη λάμψη στο βλέμμα...
Ισα να υποννούν αυτά που θέλουν...
Και πόσο σιχαίνομαι Θεέ μου τα ημίμετρα...!
Θέλω να πάψουνε να υποννοούν!
Θέλω να καθρεπτίσουν!
Θέλω να τ'αφήσω να πέσουν στο πάτωμα... να κραυγάσουν αυτά που θέλουν...
Θέλω να τα αφήσω να χυθούν πάνω σε κάποιον... μα κείνος πια δεν είναι εδώ...
Θέλω να αφήσω κάποιον να τα γευτεί... μόνο για να καταλάβει...

Υ.Γ Αν τα μάτια είναι ο καθρέπτης της ψυχής τότε τι είναι ένα υγρό βλέμμα?

Μια προσευχή...

Θεέ μου...
Φώτιζέ με ποτέ να μη παινέψω το φως, τα λουλούδια, τ'αστέρια σε τυφλό μπροστά...
Να μην καλέσω σε κυνηγητό τη χελώνα...
Να μην πουλήσω εξυπνάδα σε φτωχό μυαλό...
Αξίωσέ με να μην πετάξω λάσπη σε κρίνο...
Να μην κάψω φτερά πεταλούδας...
Να μην χαλάσω ότι δεν μπορώ να πλάσσω...
Κι αν μου δώσεις Φως περίσσιο να το μοιράσω στα σκοτάδια του κόσμου...!

Μέρα Φωτών σήμερα ας φροντίσουμε να φωτιστούμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο...
Εν όψει μιας δύσκολης χρονιάς ας βρούμε την προσευχή που μας αντιπροσωπεύει και ας σκύψουμε στο Θείο ζητώντας φώτιση και ελεημοσύνη...

Συνέντευξη με τη Λιακάδα... (πρόσκληση σε παιχνίδι)

Η αλήθεια είναι δε μ'αρέσει να μιλάω πολύ για μένα...
Για τα αισθήματά μου ναι... για μένα όχι... Προτιμώ την ουσία των πραγμάτων από το "φαίνεσθαι"...
Ελα όμως που έρχεται η στιγμή που σου ρίχνουν το μπαλάκι και πρέπει και συ να κάνεις με τη σειρά σου παιχνίδι!!
Ετσι λοιπόν ανταποκρινόμενη στην πάσα της ονειροπόλας Ηλι ξεκινώ το "ξεγύμνωμα" της Λιακάδας.

1. Αγαπημένη στιγμή: Kάποια στιγμή μέσα σ'ένα ανσασερ...
2. Αγαπημένο άρωμα: Tα τελευταία 15 χρόνια το χειμώνα Alliage sport ESTEE LAUDER και το καλοκαίρι Cool water DAVIDOFF
3. Αγαπημένο φαγητό: Μμμμ... μάλλον οποιαδήποτε παραλλαγή ζυμαρικού
4. Αγαπημένο γλυκό: Kάτι σε τούρτα ή αλλιώς κάτι σε σοκολάτα...
5. Αγαπημένο ποτό: BAILEYS ή κοκτέιλ Blue curacao με badida
6. Αγαπημένο βιβλίο: Mάλλον ο Αλέξης Ζορμπας του Καζαντζάκη
7. Αγαπημένο τραγούδι: Εndless love - Dianna Ross
8. Aγαπημένη εκπομπή: Nip Tuc ... ναι ξέρω έχω μείνει λίγο πίσω αλλά δε βλέπω συχνά...
9. Αγαπημένη έξοδος: Aυτή με το σκύλο μου πιάνεται? :-p (καλά καλά ...) Beach party ή νυχτερινό μπάνιο... Οπως καταλαβαίνεται αγαπημένη έξοδος χωρίς θάλασσα δε παίζει! (το καλοκαίρι) Το χειμώνα θέατρο και μετά φαγητό σε κάποιο καλό εστιατόριο.
10. Αγαπημένη διαδρομή: Aυτή που ακολουθούν τα δάχτυλά μου πάνω σε ένα αντρικό κορμί...

Bασικά να πω ότι δεν έχω κάνει πιο χαζό παιχνίδι απ'αυτό... με πιο ανούσιες και πιο χαζές ερωτήσεις. Μα είναι δυνατόν να αγαπάς ΜΟΝΟ ένα τραγούδι? Προσωπικά μου ήταν απίστευτα δύσκολο να διαλέξω ανάμεσα σε Dianna Ross- B.Streisand και ένα των SCORPIONS. Το ίδιο και στα φαγητά που έχω τουλάχιστον 2-3 αγαπημένα που δεν τα ξεχωρίζω... (έριξα κλήρο για το πιο θα βάλω). Το ίδιο δύσκολο μου ήτανε να διαλέξω ανάμεσα σε τόσα βιβλία... Υπήρχαν τουλάχιστον 4 που αγάπησα αλλά κανένα δεν ξεχώριζε πράγμα που σημαίνει ότι το αγαπημένο μου βιβλίο είναι αυτό που δεν έχω διαβάσει ακόμα.

Ετσι λοιπόν σκέφτομαι να επανέλθω με ένα blogoπαίχνιδο λίγο πιο ενδιαφέρον και πιο χιουμοριστικό το οποίο θα πασάρω στους αγαπημένους μου φίλους.

Προς το παρόν πάσα παίρνουν οι Anima, Levina, Ναύτης, Ναυαγός στο γαλάζιο, Dark Sun, The Alchemist, Emperor, Νίνα, Λύχνος Καιόμενος, Homemade, Susan Calvin, Αθανασία, Ξύλινος Ιππότης, Lyric Person, Summertime Blues, Mpampo, Kρυμμένος Μονόκερος, Hengeo.

Αντε να σας δω... :)

Πισωγύρισμα...

Kαι εκεί που ξεφυλλίζεις αμέριμνα τη σιωπή, πέφτεις πάνω σε μια φωνή … και ξάφνου νοιώθεις ναυαγημένη σε μιαν απέραντη νοσταλγία… Γιατί η φωνή είναι ζεστή και οικεία … και είναι εκεί για να τα ανακατέψει όλα μέσα σου… …Ολα εκείνα που νόμιζες ότι είχες αρχίσει να βάζεις σε τάξη…
… Ολα εκείνα που είναι ακόμα εκεί ενώ δεν έπρεπε να είναι…
Καλή σου νύχτα όπου κι αν είσαι… Και μιας και έχεις λαδώσει καλά τη συνείδησή σου δε χρειάζεται να πω όνειρα γλυκά… Αυτά είναι δεδομένα…

Τουλάχιστον για σένα…

2,5 χρόνια μετά...

Nαι! Είχες πολύ δίκιο τελικά!
Είμαστε τόσο μα τόσο διαφορετικοί...

Εκεί που εσύ μετανιώνεις, εγώ είμαι αμετανόητη...
Εκεί που εσύ διαγράφεις, εγώ συνεχίζω και γράφω...
Εκεί που εσύ κολώνεις, εγώ συνεχίζω...
Εκεί που εσύ γελάς... εγώ πονάω...
Εσύ είχες δίκιο μωρό μου... και εγώ άδικο...
Εσύ αδιαφορείς και εγώ σ'αγαπάω...
Eίχες δίκιο όταν έλεγες ότι είμαι τα πάντα... και εσύ το τίποτα...........

Δεν είναι κακό να ξεκινάει η νέα χρονιά με την επίγνωση αυτή.
Είναι πιο εύκολο έτσι να αφήσεις κάτι για πάντα πίσω...

Εύχομαι αυτή τη χρονιά να μπορέσουμε να αφήσουμε όλα τα βαρίδια πίσω μας...
Να απαλλαγούμε από όλα τα πνιγηρά αισθήματα...
Να ερωτευθούμε άφοβα ξανά χωρίς όρους και όρια...
Να βρούμε το κουράγιο να πούμε "όχι" σε ότι μας χαλάει και μας καταδυναστεύει.

Επίσης ευχομαι να έχουμε λιγότερα συναπαντήματα με κακοπροαίρετους ανθρώπους και εφοριακούς...!! :))