5 χρόνια μετά...

Ερχεται κάποια στιγμή που νιώθεις ότι ανήκεις κάπου αλλού.
Κι όμως ζεις σε ένα άλλο «αλλού».
Ο χρόνος τρέχει για όλα αυτά που δεν θέλουμε.
Και γι’ αυτά που θέλουμε δείχνει αέναα κολλημένος στους ίδιους δείκτες.
Κι όση δύναμη και να βάλεις για να τους ξεκολλήσεις, δεν κάνεις τίποτα.
Αμετακίνητοι οι δείκτες...
Αμετακίνητα κι αυτά που θες.
Αμετακίνητες κι οι εξελίξεις.
Μονο οι σκέψεις μετακινούνται.
Τροχιά γύρω απο το μυαλό.
Κι η ψυχή τροχιά γύρω από τα «θέλω».
Και τα «θέλω» τροχιά γύρω απο τον χρόνο.
Και όλα γύρω από σένα...
Φαύλος κύκλος.
Και ότι κι αν κάνεις ξέρεις οτι για όλα υπάρχει η κατάλληλη στιγμή.
Που ακόμα δεν την ξέρεις.
Που θα έρθει.
Κάποτε.
Θα έρθει...?

Θα ήθελα να παγώσω τον χρόνο...
Η μήπως να τον γυρίσω πίσω?
Να τον νικήσω.
Ετσι που να μη μπορεί να σε ξαναπάρει μακριά μου.
Εστω και λίγο...
Η για πολύ.
Να ζω μέσα σου θέλω!
Στη σκέψη σου.
Στο είναι σου.
Στο κορμί σου.
Στην ανάσα σου.
Στην αγκαλιά σου.
Στο γέλιο σου.

Κάθε μου κύτταρο σε ψάχνει.
Κάθε μου μόριο φέρει την υπογραφή σου.
Και σου αφιερώνεται.
Μοιράζεται.
Δίνεται.
Αφήνεται...
Στην θαλπωρή της φωνής σου.
Στο πιο βαθύ σου αναστεναγμό.
Στη πιο κρυφή σου λέξη,
μαγνητίζεται...
αιχμαλωτίζεται...
διψάει...Αγαπάει...
δυστυχώς ακόμα...

Windows 8 - 8o θαύμα ή χαμένος κόπος?

Είναι μέρες τώρα που εν μέσω Ανοιξης με τα πουλάκια να τιτιβίζουν, την λιακάδα σε καθημερινή παρουσία και τα λουλούδια ν'ανθίζουν είπα να κάνω κάποιες αλλαγες.
Πάνω μου... μέσα μου ... έξω μου.... αλλαγές δυναμικές ακόμη και στο χωρο - τρόπο της καθημερινότητάς μου!
οπου καθημερινότητα = υπολογιστής!
Εν αρχή ήν τα Windows και σκέφτομαι μιας και έχω καλό πλέον μηχάνημα να φορτώσω τα νέα Windows... τα Windows 8.

Θέλω λοιπόν πριν τα ανεβάσω να μου πείτε τη γνώμη σας.
Και όταν φυσικά λέω γνώμη δεν εννοώ τη ράδιο αρβύλα που ακούσατε από το γιο του περιπτερά όταν αγοράζατε το pixel, ή τον μπατζανάκη της συνιφάδας σας που άκουσε από το γιο του  αλλά την δική σας προσωπική εμπειρία.  Αν έχετε χρησιμοποιήσει τα windows 8 στο σπίτι ή στη δουλειά θα ήθελα εδώ να μου πείτε τα υπερ και τα κατά τους πριν κάνω το μεγάλο βήμα...

Και για να ξεκινήσει καλά η μέρα πάρτε και τούτο για να ξορκίσετε την καταιγίδα που έρχεται...

The red thin line...

O χρόνος που με κράτησε μακριά σας υπήρξε για μένα μεγάλη σπουδή...
Με βοήθησε να προσδιορίσω πράγματα και να επαναπροσδιοριστώ...
Να καταλάβω ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι... (σίγουρα όχι αυτοί που σε ξεζουμίζουν συναισθηματικά παίρνοντας τα πάντα από σένα όταν σε έχουν ανάγκη και σε πετούν μετά σα χαρτί ανακύκλωσης όταν ελθει η στιγμή να σταθούνε δίπλα σου στα δικά σου προβλήματα.... )
Γιατί δυστυχώς η ιστορία αυτό έδειξε... ότι υπάρχουν ΚΑΙ τέτοιοι...

Το άσχημο όμως δεν είναι αυτό...
Το άσχημο είναι ότι μου πήρε 45 χρόνια για να το καταλάβω.
Βέβαια ποτέ δεν είναι αργά για να πεις ευχαριστώ, συγνώμη ή για να πετάξεις από πάνω σου μια φιλία που μόνο στα ρομαντικά όνειρά σου υπήρξε φιλία.
Τραβάω κόκκινη γραμμή... όχι για να υπογραμμίσω αλλά για να διαγράψω ότι τόσο καιρό με βαραίνει...
Κόκκινη γραμμή σαν εκείνη που παραλίγο να κοπεί...

Nα με χαιρόσαστε βρε και να σας χαίρομαι!
Είμαι πολύ χαρούμενη που σας γνώρισα και που μου σταθήκατε εκεί όταν είχα ανάγκη με μεηλ, με τηλέφωνα ή έμπραγκτα όπως κάποιοι από σας που πήρατε ζωα μου σπίτι σας και τα φιλοξενήσατε και θα τα φιλοξενείτε για καιρό ακόμα... Απλά δεν έχω λόγια...

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε κομμάτια μου είναι μοιρασμένα σε διάφορα σπίτια μπλόγκερς.
Ο Μπίλυ μου κοιμάται με τον Ben Provis και ο ένας μου γάτος τρομοκρατεί τα γατιά αλληνής ψυχής... ενώ ο προσωπικός μου "σωφέρ" έκανε υπέρβαση οποτε τον χρειάστηκα... χιχιχι!
Είναι πολύ συγκινητικό άνθρωποι που δε σε εχουνε δει, δε σε έχουν γνωρίσει από κοντά να σου προτείνουν να σε βοηθήσουν με τέτοιο τρόπο... Δεν έχω λόγια και δεν ξέρω πως να σας το ξεπληρώσω.

Θα μου επιτρέψετε όμως φέτος να μη σβήσω κεράκια, ναι?
Σας φιλώ γλυκά και σας στέλνω μια μεγάλη Λιακαδένια αγκαλιά!

...  και ένα λαλάκι να σας φτιάξει το κέφι... με την ευχή να είστε πάντα καλά!! :)

υ.γ. Συγνώμη... ξέρετε ότι ποτέ δεν ανέβασα τα δωράκια που μου έχετε κάνει γιατί δε μου αρέσει να επιδεικνύω τη φιλία μου αλλά αυτή η φορά έπρεπε να πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ....

Eαρινή ισημερία!

Αύριο 21 Μαρτίου έχουμε εαρινή ισημερία:  Μέρα-Νύχτα, σημειώσατε Χ .

Ισημερία είναι το ημερονύκτιο κατά το οποίο έχουν ίση διάρκεια η μέρα και η νύχτα. 
Είναι διαρκές φαινόμενο στον ισημερινό της γης και συμβαίνει δύο φορές το χρόνο για όλες τις άλλες περιοχές. 
Την πρώτη φορά στις 21 Μαρτίου, οπότε έχουμε την εαρινή ισημερία και ο ήλιος βρίσκεται στο εαρινό ισημερινό σημείο.

Τη δεύτερη φορά, στις 23 Σεπτεμβρίου, οπότε έχουμε τη φθινοπωρινή ισημερία και ο Ήλιος βρίσκεται στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο.

  

Καθόλου τυχαία αυτή η μέρα έχει επιλεχθεί για να εορτάζεται η Διεθνής Ημέρα της Αστρολογίας καθώς και η παγκόσμια μέρα της ποίησης.(!)
Είναι η μέρα όπου ετελούνταν οι γιορτές των ανθεστηρίων και τα «Ιλάρια» στην Ελλάδα κατά την περίοδο των αρχαϊκών και κλασσικών χρόνων.
Η μέρα που ο ήλιος περνάει στο ζώδιο του Κριού…ζώδιο της αναγέννησης και των ξεκινημάτων...
Μια μέρα ιερή για τους παγανιστές που συνηθίζουν τη μέρα αυτή να την γιορτάζουν κάνοντας διάφορα τελετουργικά στη Φύση αφού η μέρα αυτή η Βα όπως την αποκαλούν είναι μια από τις 4 πιο σημαντικές τους γιορτές. 

Με την έλευση του Χριστιανισμού πολλά από αυτά μεταφέρθηκαν στις 24 του μηνός, του Αϊ Γιαννιού. 
Οι φωτιές, ο κλήδωνας, το διάβασμα των μελλούμενων… Αυτή την ημέρα τελούταν πολλοί γάμοι και λόγω της ποσότητας μελιού που κατανάλωναν σαν συνέπεια, το φεγγάρι αυτής της βραδιάς στη παγανιστική παράδοση ονομαζόταν "Honey moon".
Η μέρα αυτή συμβολίζει την νίκη του Φωτός έναντι του Σκότους (από κείνη τη μέρα και μετά αυξάνεται η διάρκεια της μέρας) συμβολίζει την αναγέννηση (αφού η Φύση αναγεννάται) … την ανάσταση… 
Ενα από τα μέρη όπου γιορτάζεται η εαρινή ισημερία με κάθε επισημότητα από νεοπαγανιστές και δρυϊδες είναι και το stonechenge.

 

Και ένα δωράκι για τα κριαράκια που από αύριο μπαίνουν στον γενέθλιο μήνα τους... :)

8 Mαρτίου

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. 
Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε το 1910 στην Κοπεγχάγη ως η Παγκόσμια Μέρα της γυναίκας δικαιώνοντας αγώνες πολλών ετών για ίσα δικαιώματα στη ζωή, στην εργασία, στην αμοιβή και δίνοντας έτσι ένα φόρο τιμής στις γυναίκες για όλα όσα προσφέρουν.
Βέβαια σε πολλά κράτη και καθεστώτα, η γυναίκα δεν έχει ακόμη τη θέση που της αξίζει, αλλά τουλάχιστον γίνονται προσπάθειες προόδου κι εκεί, από γυναικείες οργανώσεις. 

Στον δυτικό κόσμο η κατάσταση είναι καλύτερη. Οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα, ίσες ευκαιρίες στο μεγαλύτερο ποσοστό, χωρίς όμως να έχουν εξαλειφθεί όλα τα κακώς κείμενα του παρελθόντος.
Η Γυναίκα καλείται να παίξει πολλούς ρόλους καθημερινά, της επαγγελματία, της μητέρας, της κόρης, της οικοδέσποινας, της συζύγου, της ερωμένης και αν και είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένη τα καταφέρνει πολύ καλά. Το σημαντικό είναι ότι έμαθε να διεκδικεί, μόρφωση, θέσεις επαγγελματικής ευθύνης, ελεύθερο χρόνο, προσεγμένη εμφάνιση, διασκέδαση. Το λυπηρό όμως είναι ότι αρκετές φορές, ακόμη και στις σύγχρονες κοινωνίες, είναι υποχρεωμένη να διεκδικεί και σεβασμό από τους άντρες, αν και θα έπρεπε να τον απολαμβάνει, γιατί χωρίς εγωισμούς το αντρικό φύλο θα πρέπει να παραδεχτεί επιτέλους ότι τον έχει κερδίσει με όλα όσα έχει καταφέρει.

Από την άλλη δε μπορώ παρά να παραδεχτώ το γεγονός ότι η γυναίκα κάπου ανάμεσα στο κυνήγι της επιτυχίας και της ευτυχίας έχει χάσει τον εαυτό της…
Δεν ξέρω αν  έχει παραπέσει  στο καλάθι με τα άπλυτα ή έχει μπερδευτεί μέσα   σε κάποια σελίδα του filofax ανάμεσα σε πιστωτικές και προγραμματισμένα ραντεβού ούτε αν έγινε κατά λάθος ή απολύτως συνειδητά, το μόνο που ξέρω με βεβαιότητα είναι αυτό… ότι έχασε τον εαυτό της ή μάλλον για την ακρίβεια την ταυτότητά της… Μπέρδεψε το ρόλο της και όχι μόνο σε ένα αλλά σε πολλά επίπεδα…

Η πίεση για τελειότητα και επιτυχία σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο επέφερε την σύγχυση, το μπέρδεμα των αξιών, μας έκανε να χάσουμε το νόημα, την ουσία… 
Το τίμημα για ισότητα ήταν μικρό και αποδεκτό όμως το τίμημα για ανεξαρτησία υπήρξε πραγματικά δυσβάσταχτο… 

Η γυναίκα ήταν είναι και θα είναι όμως , ένα σύμβολο αγάπης, ομορφιάς, στοργής, κατανόησης, εγκαρτέρησης, τρυφερότητας. 
Από τη φύση της είναι πλασμένη για τη μητρότητα, τη συντροφικότητα, τη δεκτικότητα αλλά παράλληλα είναι προικισμένη με απίστευτη δύναμη και αντοχή. 
Είναι η συγχώρεση και η συμφιλίωση απέναντι στις αντιπαλότητες και τα μίση. 
Κάθε γυναίκα μπορεί να είναι μια εν δυνάμει Εύα… προκλητική και σαγηνευτική, ή μια Μπουμπουλίνα θαρραλέα αγωνίστρια…
Κάθε γυναίκα συμβολίζει μια Ασπασία, μια Θεοδώρα, μια Ελένη και μια Πηνελόπη του Ομήρου,  μια Μαργαρίτα του Φάουστ, μια αθάνατη αγαπημένη που σφράγισε πολιτισμούς. Είναι όχι μόνο η έμπνευση για τη δημιουργία της ζωής αλλά και η πηγή ζωής. Είναι η ίδια η Ζωή.

Σήμερα είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες για μένα... θα βγάλω το σκύλο βόλτα, θα μαγειρέψω, θα κάνω τα καθημερινά μου... λυπάμαι αλλά ποτέ δε μου αρεσε ο εορτασμός αυτής της μέρας... ειδικά οι γυναίκες που σε παρέες παρέες έβγαιναν να γιορτάσουν τι?
Ακόμη δεν έχω καταλάβει...

Vertigo...

Oταν όλα γυρίζουν γύρω σου... είναι λογικό να μη μπορείς να σταθείς όρθια...

Μέσα σε δυο μέρες... ο ίλιγγος αυτός με νίκησε...

Δυο μέρες μόνο...

Αναζητώντας την αλήθεια...

To καρναβάλι πέθανε...

Ζήτω το καρναβάλι!!

Βγάλτε τις μάσκες σας...

.... αφήστε να φανούν οι άλλες...

Cat rugs

Δε μπορώ να μη το σχολιάσω... να μη σταθώ σε τούτη την αρρωστημένη πραγματικά ανάγκη κάποιου να αγοράσει ένα τέτοιο χαλάκι για το σπίτι του...

Ο τύπος (εννοείται Αμερικανός...!) έδωσε αρκετές χιλιάδες δολλάρια σε δημοπρασία να πάρει αυτό το πρωτότυπο "χαλάκι"...  (στυλιστικά το σπίτι του είχε όλα τα άλλα που το κάνουνε τέλειο και του έλειπε αυτό δηλαδή...)
Με όσα βλέπω γύρω μου τελευταία έχω χάσει τα λόγια μου μαζί με τα μυαλά μου... Δεν ξέρω τελικά ποιον πρέπει να λυπηθώ... το ζώο ή τον "άνθρωπο"?
Τον "άνθρωπο"  που ποζάρει γεμάτος θαυμασμό μπροστά στο απόκτημά του?

 Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις μόδας παγκοσμίως και δεν είναι ένα μοναδικό περιστατικό...  Tα cat rugs πληθαίνουν όσο οι άνθρωποι χάνουν την επαφή με το νόημα της ζωής... την επαφή με την καρδιά τους...

Πειράζει που εγώ το δικό μου το θέλω έτσι?

Και ξέρετε κάτι? Τις δύσκολες μέρες τον χρησιμοποιώ σα θερμοφόρα! :)

Aγαπης κάλεσμα 2...

Ο πολυαγαπημένος Hengeo (κατα κόσμον Γιώργος) ζητάει να μάθει περισσότερα για μένα...

1) Αγνάντι της δύσης σε μία παραλία, κοίταγμα του έναστρου ουρανού ή κάτι άλλο;
Noμίζω ότι ξέρεις... Κοίταγμα έναστρου ουρανού και χουζούρεμα μπροστά στο τζάκι με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί... Το λιόγερμα με μελαγχολεί.... :)

2) Ο έρωτας περνάει από το στομάχι;
Ο έρωτας περνάει από Καλαμάτας και Αχαϊας γωνία ή όπου ΕΣΥ βρίσκεσαι... Αν εσένα τώρα το μυαλό σου είναι στο φαγητό περνάει σίγουρα ΚΑΙ από κει... :)

3) Ποιο τραγούδι για σένα είναι απόλυτα συνυφασμένο με την αγάπη;

4) Μία αγαπημένη συνήθειά σου;
Χειμώνα: Διάβασμα μπροστά στο τζάκι με ένα ζεστο ρόφημα απαλό φωτισμό και χαμηλή απαλή μουσική.
Καλοκαίρι: Μεσημεριανή σιέστα κάτω από πεύκο... Να σου τρυπάει η μυρωδιά του ρετσινιού τη μύτη και να σε τρελλαίνουν τα τζιτζίκια... Σταθερή αξία!!
Aνοιξη: Στην ηλιόλουστη ξεσκέπαστη βεράντα μου να λιάζομαι σαν την γάτα στον ήλιο...
Φθινόπωρο: Περπάτημα επί ώρες πάνω στην αμμουδιά... την απολαμβάνω γιατί τότε είναι τόσο... όσο... καθόλου δηλαδή καυτή.

5) Συμφωνείς ότι τα ετερώνυμα έλκονται;
Σαφέστατα... Μόνο που οι έλξεις αυτές είναι καλές για τις μικρές ηλικίες ... στις μεγαλύτερες ηλικίες περισσότερο ψάχνεις να βρεις κάποιον που είναι συμβατός για να μη σε κουράζει... και πιστεύω ότι αυτές είναι και οι σχέσεις που κρατούν περισσότερο...

Αγάπης κάλεσμα...

Και πάνω που είπα να χαθώ... το πήρα απόφαση! Και στη ναφθαλίνη να μπω θα με ξετρυπώσετε!
Ηλθε λοιπόν η γλυκήτατη Funky Monkey aka Ελλη και μου ζήτησε να παίξω το παιχνίδι της αγάπης....
Πιο bad timing δε μπορούσε να υπάρξει... μιας και παλεύω τα τελευταία χρόνια να ξεχάσω...
Οκ παίρνω βαθιά αναπνοή και ξεκινώ...

1. Aγάπη είναι........

Oύτε που θυμάμαι πια... και δε θέλω και να θυμηθώ...

2. Μια κίνηση αγάπης που δέχτηκες και που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.

Κάποιος περπάτησε 7χιλ. μέσα στον καύσωνα και στο καταμεσήμερο για να έλθει να με δει μόνο για μισή ώρα!! Οταν έφτασε είχε πάθει εγκαυμα και ήταν ένα βήμα πριν τη θερμοπληξία γιατί ήταν κατακόκκινος και εξαντλημένος... ήπιε δε μια ολόκληρη κανάτα νερό!! Δε θα τον ξεχάσω ποτέ, να είστε σίγουροι! 

3. Ένα απόφθεγμα για την αγάπη που διάβασες και σου άρεσε.

Πολλά έχω διαβάσει...κανένα δε μου έμεινε... έχω επιλεκτική μνήμη και είμαι σε φάση λοβοτομής χχιχιχι

4. Ποιες συμβουλές θα έδινες στο παιδί σου για την αγάπη;

Της λέω να αγαπάει δίχως όρους και όρια και δίχως να περιμένει ανταποκριση κι ας την κάνει αυτό να πονέσει... 

Μετά από κάτι τέτοιο βγαίνεις πιο γερός!

5. Διάλεξε ένα τραγούδι και αφιέρωσέ το σε κάποιον που αγαπάς.   

Αυτό των scorpions που είναι από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα

Μου το χαρίσανε κάποτε και γω πια το επιστρέφω...

 Το παιχνίδι θα το πάρει να το παίξει όποιος θέλει.

Δε θέλω να το επιβάλλω σε κανέναν...