Οταν γδύνομαι μπροστά σ'έναν άντρα αναμένω κάποιες αντιδράσεις...Λογικό δεν νομίζεις?
Οταν απεκδύομαι την ψυχή μου μέσα εδώ δεν δικαιούμαι να περιμένω καμμία?
Το γδύσιμο της ψυχής κοστίζει λιγότερο?
Η εκπόρνευση της ψυχής δεν έχει μεγαλύτερο αντίτιμο?
Μετά από 3 blog... μετά από τόσα βραβεία, εκδηλώσεις θαυμασμού κι αγάπης κουράστηκα...
Κάηκα θα έλεγε κάποιος φίλος... και ναι... θα συμφωνούσα και γω...
Επαναπροσδιορίστικα και επέλεξα αυτό το δρόμο το μοναχικό...
Μακριά από διαδικτυακές συναθροίσεις... και συναντήσεις...
Μακριά από ψεύτικες αγάπες... κι από παλιές "φιλίες"...
Μακριά από τον βασανιστικό εκείνο πόνο που σε κρατάει δέσμια σε μια μάλλον μαζοχιστική κατάσταση...
Εχω ζητήσει επανειλημένα να μη με βάζεις στις λίστες των αγαπημένων σου ιστολογίων...
Δε θέλω να βρίσκομαι... Θέλω να χάνομαι στον ωκεανό του ίντερνετ... κι όπου το κύμα με ξεβράσει...
Παρόλ'αυτά δε σεβάστηκες αυτή μου την επιθυμία...Οκ φίλε μου... να το καταπιώ κι αυτό... (αν και κάποιοι πήρανε ήδη κόκκινη κάρτα)
Μπορείς τουλάχιστον εσύ που μπαινοβγαίνεις νυχθημερόν και παίρνεις μάτι το στριπτιζ της ψυχής μου να αφήνεις ένα σχόλιο?
Γιατί αν σε αφήνουν τόσο αδιάφορο αυτά που διαβάζεις γιατί έρχεσαι ξανά και ξανά?...
Για σένα το λέω... τον επισκέπτη της μεταμεσονύχτιας ζώνης... Εσύ που βαράς γερμανικό συχνά πυκνά... και τη βγάζεις όλο στη μούγκα...
Ναι κουράστηκα... !
Κουράστηκα τα αδηφάγα στο σώμα ή στην ψυχή βλέμματα και τους ανθρώπους που παίρνουν δίχως ποτέ να δίνουν... (γιατί δεν είναι να μπαίνουν καθημερινά 25-28 αναγνώστες και μόνο 3-4 να έχουνε να πούνε κάτι!)
Και όχι... μην μπερδεύεσαι...!
Δεν φάσκω κι αντιφάσκω...
Αλλο μοναχικότητα κι άλλο μοναξιά...
Την πρώτη την απολαμβάνω την δεύτερη την ξορκίζω...
Φιλικά,
Τhe red thin line... ή μια Λιακάδα που δεν έμαθε ποτέ της να ακροβατεί...
Λιακάδα μου
ΑπάντησηΔιαγραφήτην ίδια απορία έχω καί εγώ!
....αναρωτιέμαι ....τι κάνω λάθος?
Κατά βάθος το ξέρω πως ότι γράφω, ότι κάνω στο blog μου είναι για την δική μου ευχαρίστηση και μόνο....αλλά βγάζω στα αδηφάγα βλέματα την ψυχή μου, τον κόπο μου , την δημιουργία μου...μόνο 4-5 άνθρωποι βρήκαν κάτι να τους αγγίξει σε αυτό?
Και τυχαίνει να είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι πάντα? Και μετά να βλέπω post απο την φωτογραφία ενός βραχιολιού και να το σχολιάζουν 30 γυναίκες επι μέρες !!!! Μα είναι να τραβας ότι έχεις να τραβήξεις ή εγώ ζω στον κόσμο του παραλόγου????
αν το ξεγύμνωμα ήταν του σώματος και μόνο, τα αδηφάγα μάτια θα ήταν περισσότερα και τα σχόλια πολύ περισσότερα...
ΑπάντησηΔιαγραφήέχεις κάθε δίκιο που τα χώνεις!
Levina μου δεν κάνεις κάτι λάθος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ τουλάχιστον δεν έχω τέτοια απορία.
Γιατί το να μπαίνουνε κάποιοι σε καθημερινή βάση σημαίνει αν μη τι άλλο ότι βρίσκουν κάποιο ενδιαφέρον στα γραφόμενά σου...
Το ότι δεν τα σχολιάζουν είναι ίσως από αμηχανία... Κάποιοι δεν σχολιάζουν παρα μόνο όταν γνωρίσουν καλά κάποιον και αισθανθουν άνετα μαζί του.
Απλά όταν δεν βλέπω σχόλια δεν μου δίνεται η όρεξη να συνεχίσω... πέφτω... και ας μην πρέπει.
Οσο για αυτό που λες... το έχω δει να συμβαίνει και ειλικρινά δε μου αρέσει γιατί κάτι μου κάνει από δημόσιες σχέσεις...
Εκεί έχουμε φτάσει λύχνε μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ουσία στο φαίνεσθαι και όχι στο είναι...
Δυστυχώς...
Και επειδή ξέρω ότι το δίκιο μου δε θα το βρω θα κλειδώσω το χωρο μου και όποιος θέλει πράγματι να με διαβάζει ας μου στείλει το μεηλ του να του δωσω πρόσβαση...
Καλημέρα Λιακάδα μου
ΑπάντησηΔιαγραφήεγώ θα το πω...
να μη κλειδώσεις τον χώρο σου
γι αυτόν τον λόγο, να τον αφήσεις όπως είναι,
να μπαίνει όποιος θέλει και αν θέλει ας αφήσει
τον χαιρετισμό του, αν δεν θέλει πάλι....
ώρα του καλή!
ένας κλειδωμένος χώρος είναι σαν ...
προσωπικό ημερολόγιο που φυλάς καλά στο βάθος
του συρταριού για να μη το δει κανένας, κάτι
τέτοιο μου θυμίζει.
Τώρα θεωρώ πως έχεις την μοναχικότητα που θέλεις, μαζί με την ελευθερία να δίνεσαι ,
είναι λίγο πολύπλοκο όπως το σκέφτομαι και δεν
ξέρω αν το δίνω σωστά, όμως προσωπικά
μου αρέσει αυτό που γνώρισα, όπως το γνώρισα,
όπως μου αρέσει και η ευαίσθητη Λιακάδα
που γνώρισα.
υγ... ένα φιλάκι από εμένα και από την Ηρα που πίνουμε μαζί το πρωινό μας...εκείνη γαλατάκι με ψωμάκι και εγώ καφέ!!! :))
Kαλό Σαββατοκύριακο κοριτσάκι μου.
Έλα μωρέ, οι περισσότεροι Έλληνες ματάκηδες είμαστε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντως, είμαι της άποψης «ουαί τω ενί», δηλαδή «αλλίμονο σ’ όποιον είναι μόνος».
Ούτε μοναξιά ούτε μοναχικότητα...
Σε ευχαριστώ φιλενάδα για τα καλά σου λόγια και που με τιμάς με την φιλία σου... ειλικρινά χαίρομαι πολύ που σε γνώρισα κι από κοντά! :)
ΑπάντησηΔιαγραφή2 μεγάλα φιλιά και στις δυο σας!!
Ασκαρ... εχεις δίκιο... ματάκηδες... το οποιο βέβαια δεν είναι κακό... ούτε κατακριτέο αν ξέρεις να ανταποδίδεις το μάτι που παίρνεις ή αν εκτός από το μάτι λειτουργείς και τον εγκέφαλό σου...
αλίμονο αν ένα "τετράδιο" λειτουργεί σαν χώρος δημοσίων σχέσεων ή σαν ένα club γνωριμιών..
ΑπάντησηΔιαγραφήτο ΄χουμε ξανασυζητήσει και ξέρεις την άποψή μου..
ναι,είναι εκνευριστικό-για να μην πω απογοητευτικό..εσύ να "αδειάζεις" την ψυχή σου κι ο άλλος απλά να "κοιτάει" και να "φεύγει"..
χωρίς μια κουβέντα..
απ΄την άλλη όμως..πιστεύω πως η "επιτυχία" ενός blog δεν κρίνεται από την ποσότητα των σχολίων..
κι όταν μιλάω για "επιτυχία" εννοώ το αν σε αγγίζει ή όχι..
γιατί πολλάκις τα σημαντικά,ίσως και να σιωπούν.......
ανάλογα με τους ανθρώπους που τα αντιλαμβάνονται..
φιλί ξανά
Λιακάδα μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήμην αγανακτείς με τους ανθρώπους...
δεν τους έμαθες ακόμη..;
...
Μη χαθείς..
ας είμαστε και δέκα, ας είμαστε και πέντε σε
όλο τον κόσμο,
μη χαθείς..!
...
Ίσως όλα αυτά που λες,
για κάποιους να είναι ολοκληρωμένα..
ίσως να τα είπες όλα...
θα μου πεις και το ευχαριστώ...;
ας πάει στην ευχή του Θεού!
...
Μόνο αυτό σου ζητώ...
μη χαθείς και 'συ,
τώρα που σε βρήκα...
...
Μια όμορφη βραδιά να περάσεις!
συνώνυμα επώνυμα μα κατά βάση ανώνυμα εκτεθιμένοι. Καλή σου μέρα
ΑπάντησηΔιαγραφήΔε θα χαθώ ξύλινε ιπποτη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠως μπορεί να χαθεί μια λιακάδα άλλωστε?
Είναι πάντα εκει ακόμη και αν δεν την βλέπεις... αν δεν την νιώθεις...(κι ακόμη κι αν έχει κλειδωμένο το ιστολόγιό της)
Πάντα εκεί πάνω από τα σύννεφα που την κρύβουν... πάνω από τη βροχή και τις καταιγίδες.
Περιμένει στωικά τη στιγμή που τα σύννεφα θα εξαφανιστούν για να μπορέσετε να την απολαύσετε...
Vanessa... ούτε επώνυμα, ούτε συνώνυμα...
Μόνο ανώνυμα...
Εχει όνομα η σκέψη?
"γιατί πολλάκις τα σημαντικά,ίσως και να σιωπούν......."
ΑπάντησηΔιαγραφήΕτσι... Ανιμα...
και η Levina σε συζήτηση που είχαμε που ειπε κάτι εξίσου σωστό... Η ταύτιση φέρνει τη σιωπή... Τι να πεις σε κάποιον που σε κάλυψε?
Μια καληνύχτα ίσως...?