Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011

Deep Purple


Μη με κοιτάς έτσι...
Δεν είμ'εγώ ο έρωτας, μάτια μου...
Ερωτας είναι τ'άλικο το κόκκινο του πάθους...που ποτέ δε ξεθωριάζει...η φωτιά που ποτέ δε σβήνει... το βαθύ κόκκινο εκείνου του κρασιού μπροστά στο αναμένο τζάκι...
Καυτές σταγόνες οι σκέψεις μου πέφτουνε πάνω σου...
Χείλη που στάζουνε λόγια αγαπης κινέζικο μαρτύριο πάνω σου...
Λόγια γραμμένα πάνω στο σκούρο καμβά της νύχτας...
Της στιγμής
που σε νιώθω πάνω στο κορμί μου...
Της ώρας που γίνομαι τόξο πάνω σου και φανερώνω όλα τ'άδηλα και τα αφανέρωτα του κορμιού και της ψυχής μου...
Του λεπτού εκείνου που απ'τ'αγκάλιασμά μας βγαίνει το πιο βαθύ μαβί...

Ενα υπέροχο πραγματικά μαβί,
Κόκκινο & Μπλέ
Εγώ κι εσύ... Μωβ....

Υ.Γ(από τη δική μου "παλέττα")

18 σχόλια:

  1. Πάντα λάτρευα τα χρώματα...απο μικρό παιδί!
    Έβλεπα κάτι μαγικό να γίνεται όταν άγγιζε το ένα χρώμα το άλλο και δημιουργούσαν μαζί ένα
    καινούργιο!
    Κάποια στιγμή τα είδα και με μια άλλη ματιά...πως ή παλέτα είναι ο έρωτας,
    η αύρα του καθενός μας το χρώμα και η ένωση θα βγάλει το αποτέλεσμα....άλλες φορές ένα καθαρό χρώμα...πορτοκαλί ...πράσινο...μωβ...μενεξελί...
    άλλες πάλι βγαίνει μια λάσπη γκριζοκαφέ...σκέτη αποτυχία.
    Σήμερα μου τα θύμισες ξανά με την αναρτησή σου.

    φιλιά Λιακάδα μου και σου εύχομαι ένα
    Σαββατόβραδο γεμάτο απο εκρήξεις χρωμάτων :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο έρωτας έχει τα πιο παράξενα χρώματα στο κορμί του. Άλλοτε γνωστά στα μάτια των ανθρώπων και άλλοτε αδείλωτα στης ευτυχίας την παλέτα. Χρώματα αδίδακτα στο ταξίδι της ζωής, που όμως φανερώνονται άξαφνα μπροστά μας όπως και ο έρωτας. Άλλωστε νομίζω πως συχνά ειναι ο υπαίτιος.
    Ξέρεις απο χρώματα όπως γνωρίζεις και απο έρωτα.
    Ξέρεις απ'την ένταση και των δύο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Oταν βουτάς το πινέλο σου στην ψυχή του άλλου Levina μου είναι πάντα ένα ρίσκο... Είναι αδιάφανο το δοχείο αυτό και δεν ξέρεις τι χρώμα θα σου βγει.
    Το ίδιο κι όταν το ακουμπας σε ένα καμβά που πριν λίγο κάποιος άλλος έχει περάσει ένα άλλο χρώμα που δεν έχει ακόμη στεγνώσει...

    Γεμάτο το Σαββατόβραδό μου από χρώματα...υπέροχα και έντονα όπως καιρό είχα να δω... Κυρίαρχο χρώμα το κόκκινο όμως όπως η μπλούζα που φορούσα... :)

    Aνώνυμε...λες ότι ξέρω από έρωτα... κι απ'την έναταση και των δυο...Εγώ όμως δε σε ξέρω!
    Εκτος κι αν είσαι κι εσύ ζωγράφος και έχουμε ζωγραφίσει κάποιο πίνακα μαζί παρέα...

    Μιλάς για χρώματα αδίδακτα στο ταξίδι της ζωής.
    Μα από την πρώτη στιγμή που γεννιόμαστε δεν διδασκόμαστε γι'αυτά?
    Στην αρχή ένα ντροπαλό ροζ και ένα δισταχτικό γαλάζιο... η έντασή τους έρχεται μεγαλώνοντας... στην πορεία της ζωής.
    Και πολλές φορές εκεί που δε το περιμένεις... βλέπεις ξαφνικά ένα έντονο θρασύ κόκκινο και ένα επιτακτικό μπλε του κοβαλτίου... σημάδι πως είσαι έτοιμος για το μεγάλο salto mortale από τη red thin line που μέχρι τώρα σε κρατούσε σε "ασφάλεια"...

    Μωβ το χρώμα που αγαπώ πολύ... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πένθος με έρωτα μαζί?
    αταίριαστο ή όχι και τόσο?
    καλημέρες!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πάντα ο Έρωτας στο κόκκινο στοχεύει

    κόκκινο το χρώμα του..

    και στην αρχή μα και στο τέλος του..

    δεν ξέρει και δεν μπορεί με άλλο χρώμα να υπάρχει..

    να το θυμάσαι..

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Dark... O έρωτας είναι θάνατος και ανάσταση μαζί.
    Πως θα μπορούσε να μην είναι μωβ?

    Ψυχάκι...Ο έρωτας αλλάζει πολλά χρώματα στην πορεία του... στο τέλος μπορεί να είναι ένα ροζ ξεθωριασμένο... ή ένα μωβ έντονο. Για μένα το μωβ σημαίνει ότι πέτυχε το στόχο του: Nα ενώσει 2 σε 1!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν τα είχα σκεφτεί ποτέ όλα αυτά
    για τα χρώματα...
    Πολύ όμορφη και ...ερωτική ανάρτηση!
    ...
    ΥΓ1. και το σίδερο αλλάζει μορφή μέσα απ' τη φωτιά, δεν μένει το ίδιο. κι ούτε μπορείς να πιάσεις ένα πυρακτωμένο σίδερο...
    Δεν ξέρω αν επισκέφτηκες το ιστολόγιο μου,
    αλλά εγώ μέσα απ' τις στάχτες μου ξαναγεννιέμαι..
    Σαν το φοίνικα...
    ΥΓ2. Μπορείς Λιακάδα μου να βάλεις στα σχόλια σου, όποιος θέλει να βλέπει στο email του τα επόμενα σχόλια...;
    Σ' ευχαριστώ εκ των προτέρων...!
    ΥΓ3. Θα προτιμούσες να ήμουν ένας ακόμη σιδεριένος ιππότης..; τι διαφορά θα είχα μετά..;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η επιθυμία σου διαταγή "ξύλινε ιππότη"...
    Ηταν φτιαγμένο στα πλαίσια της τακτικής "χαμηλού προφίλ" που ήθελα να κρατήσω. Αφού το θέλεις όμως... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...
    Και σε κόψη ξυραφιού να βρισκόμουν πάλι θα σχολίαζα σε σένα...για σένα.
    Καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλώς ήλθες θαλασσοκράτωρα!
    Δεν το ξεχνώ ποτέ... ελπίζω ούτε κι εσύ όταν μπαίνεις εδώ...
    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. δηλαδή να θυμάμαι μια κόκκινη λεπτή γραμμή μου ζητάς?
    Για να μπαίνω εδώ θα θυμαμαι μια κόκκινη λεπτη γραμμη...
    Ποιά γραμμή εννοείς όμως? Αν εννοείς αυτή λίγο ποιό πάνω στη δεξιά στήλη του μπλόγκ σου.....ναι φυσικά θα τη θυμάμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Eτσι είναι αν έτσι νομίζετε...
    Αν είναι η μόνη κόκκινη γραμμή που είδες εδώ μέσα τότε να είσαι σίγουρος ότι στην πορεία θα ανακαλύψεις και άλλη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πώς και πώς θα περιμένω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Περίμενε...
    Αρκεί να μην έχεις πολύ στενή αντίληψη του τι εστί "λεπτή κόκκινη γραμμή" γιατί τότε μπορεί να σε απογοητεύσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Για ποιό λόγο εισαι τόσο επιθετική?
    Δε με ενδιαφέρουν ούτε οι κόκκινες ουτε οι κίτρινες γραμμές και η αντίληψή μου είναι βελτιώσιμη.
    Δοκίμασέ με.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Παρανόηση αγαπητέ μου Θαλασσοκράτορα!
    Δεν είναι επίθεση... Ούτε βεβαια προσωπικό...
    Απλή διαπίστωση είναι για το μεγαλύτερο ποσοστό των αντρών και την περιορισμένη τους αντίληψη.
    Nα σε δοκιμάσω...? Θα δείξει...
    Ειδωμεν λοιπόν... Ελπίζω να με εκπλήξεις ευχάριστα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Τωρα το διάβασα σου ζητάω συγνώμη αλλα "είμαι αλλού" τωρα τελευταία.
    Σ΄ευχαριστώ και σου υπόσχομαι οτι θα το παλέψω, όσο για την περιορισμένη αντίληψη των ανδρών...μπορει να εχεις και δίκιο.
    Σ΄ευχαριστω πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Oυδέν ψόγος αγαπητέ θαλασσοκράτορα!
    Δε νομίζω να σου ζήτησα ρεστα... ή να σου έστειλα μεηλ για να στο θυμίσω...
    Ας μην ξεχνάμε ότι εδώ μπαίνουμε για να "είμαστε αλλού"... για να ξεχνιόμαστε από ότι... ή όσα θέλουμε. Αρα... μια χαρά σε βρίσκω στο κλίμα! :)
    Kαι γω σε ευχαριστώ για το πέρασμα από την red thin line... ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πριν σχολιάσεις ζύγισέ το καλά!
Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...