Είσαι τ'αέναο ταξίδι μου...

Ταξίδι στις εσχατιές του μυαλού μου...
Στις πιο μύχιες σκέψεις μου...
Στα πιο τρελλά μου "θέλω"...
Στις πιο υγρές γωνιές του κορμιού μου...
Στα πέρατα της ψυχής μου...

Είσαι η μάχη που δίνω...
Είμαι η μάχη που ποτέ δεν έδωσες...
Μπορείς να δραπετεύσεις από το πάθος σου?
Μπορώ να σε κρατήσω όμηρο κοντά μου?

Τα χείλη σου δώσε μου απαλά τον έρωτα ν'αγγίξω
2 φιλιά για σένανε εγώ θα ζωγραφίσω...
Ανθισε καταχείμωνα η Ανοιξη στο κορμί μου
απόψε ονειρεύτηκα πως ήσουνα μαζί μου...
Κρέμασα απ'το πρωί τον ήλιο στα μαλλιά μου
Ντύθηκα φλόγα του τζακιού για να'ρθεις πιο κοντά μου
Τ'αρωμα του κορμιού μου έσταξα για σένα να μυρίσεις
και του μυαλού σου τις σκιές μονος σου να νικήσεις...

Το πιο ομορφο χαμόγελο έβγαλα προς τα έξω και
στάθηκα στον καθρέπτη μου μπροστά να σε καλέσω...

"κοίτα λοιπόν καθρέπτη μου, να το το είδωλό σου...
όταν εσένανε κοιτάς θα βρίσκομαι εμπρός σου..."

.............................................

Υ.Γ Μη σταματήσεις να με ταξιδεύεις στον κόσμο των ονείρων (σου-μου) και των αισθήσεων (μου-σου) γιατί όταν είμαι μόνη μου επισκέπτομαι συχνά την χώρα των δακρύων...