Σκέψεις με άρωμα γυναίκας...

Ναι μου αρέσει να τραβώ τα αντρικά βλέμματα πάνω μου…δε το αρνούμαι…

Ενοχη αγαπητοί δικαστές… εκλιπαρώ όμως ως γυναίκα την επιείκεια σας, θα έχετε φαντάζομαι ακουστά την γυναικεία ματαιοδοξία…

Αυτό το μοναδικά εκνευριστικό χαρακτηριστικό που έχουμε εμείς οι γυναίκες και που είναι ανάλογη με τα οιστρογόνα που υπάρχουν μέσα μας…όσο περισσότερα οιστρογόνα…τόσο περισσότερη ματαιοδοξία και φυσικά τόσο περισσότερη κυτταρίτιδα…

Γεννήθηκα θηλυκό και δε το ξεχνώ κάθε μέρα που ξυπνώ, αντιθέτως το απολαμβάνω…
Χαίρομαι να μου ανοίγουν την πόρτα όταν μπαίνω κάπου, να λαμβάνω ανώνυμα δώρα του Αγίου Βαλεντίνου, το διασκεδάζω όταν με σταματά ο τροχονόμος δίχως λόγο και αιτία…ή όταν ξέρω ότι μπορώ να διαγράψω μια κλίση με ένα χαμόγελο και δυο γλυκά λογάκια…και τέλος επιβεβαιώνομαι όταν ένας άντρας ρίχνει το βλέμμα του πάνω μου…

Ακόμη και αν οι σχέσεις μου με το άλλο φύλλο παραμένουν γραμμένες σε ιερογλυφικά και αναγκάζομαι να τις αποκρυπτογραφήσω, ακόμη και τότε χαίρομαι που γεννήθηκα γυναίκα.

Χαίρομαι που μπορώ και γεμίζω με χρώμα την μαυρόασπρη οθόνη της πεζής ζωής των αντρών μα πάνω απ’όλα χαίρομαι γιατί ευλογήθηκα με το Θείο δώρο της μητρότητας.

Για αυτή την μοναδική και ανεπανάληπτη εμπειρία που έζησα, την πιο σημαντική της ζωής μου…το θαύμα της νέας ζωής…

Για αυτή την καθοριστική ειδοποιό διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα δυο φύλα…

Για αυτό που οι άντρες δε θα έχουν ποτέ ακόμη και αν αποκτήσουν ματαιοδοξία και κλέψουν όλα τα καλλυντικά μας…