Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

Είναι εκεί!
























Και είναι δικά σου!
Μπορείς να τα παραχώσεις κάτω απο τον καναπέ σα σκουπίδια που θέλεις να κρύψεις...
Να τα βάλεις σ'ένα κοχύλι και να τα πετάξεις μέσα στη θάλασσα...
Να τα θάψεις βαθιά στην καυτή καλοκαιρινή άμμο...
Να τα νανουρίσεις γλυκά μέχρι να τα κοιμήσεις...
Μπορείς ακόμη να τα θάψεις βαθιά μέσα σου... στα πιο σκοτεινά συρτάρια της ψυχής και του μυαλού σου... δε θα καταφέρεις όμως τίποτα...
Κι αν ακόμη προσπαθήσεις να τους γυρίσεις την πλάτη και να τρέξεις μακριά τους εκείνα πάντα πιστά θα σ'ακολουθούν σα τον ίσκιο σου...
Σκύβεις το κεφάλι, κλείνεις τα μάτια ελπίζοντας, μα όταν τα ξανανοίγεις είναι πάντα εκεί!
... και είναι δικά σου.... τα δικά σου συναισθήματα ... και πιο ζωντανά απο ποτέ...
Για να σου θυμίζουν την αέναη και μάταιη αυτή μάχη...

8 σχόλια:

  1. είναι και θα είναι εκεί... δεν παλεύονται... δεν θες να τα παλέψεις... γιατί εσύ ξέρεις να αισθάνεσαι... γιατί εσύ είσαι ακόμα ζωντανή... γιατί...
    καλημέρα Λιακαδούλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Λύχνε μου!
      Δεν ξέρω γιατί αλλά τα λόγια σου μου δώσανε κουράγιο...
      Ναι... αισθάνομαι γιατί είμαι ακόμη ζωντανή... :)
      Σε ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  2. Δε γίνεται αυτό!
    Θα καθίσω να με πατήσεις μία δυο και πολλές.....
    Κάποια στιγμή όμως θα τα πάρω στο κρανίο!
    Εκεί που είναι τα κέρατα και θα σε πάρουν και σένα μαζί και να πας να κρυφτείς το καλό που σου θέλω!!
    Φιλάκια Λιακάδα μου:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτές οι μάχες ... που τις δίνει μόνο ο ένας με τον ίδιο του τον εαυτό τελικά ... σαν τον σκύλο που κυνηγάει την ουρά του!
    Αλοίμονο όμως αν χάσουμε και τα συναισθήματά μας ... τι θα μας έχει μείνει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τίποτα... δε μας μένει τίποτα...
      Γιατί έχουμε δοθεί ψυχή και σώματι...
      Γιατί έχουμε παραδοθεί χωρίς όρια και όρους...
      Πολύ κακό αυτό...
      Κάτι ξέρουν οι άντρες που δε το κάνουν ποτέ.
      Αν και ξέρω και μερικές γυναίκες με πολύ "τετράγωνο" μυαλό πάνω στο θέμα...

      Διαγραφή
  4. Εκεί είναι και αν δεν βγουν σαπίζουν.. Τι γίνεται όμως όταν εκτός από τον φόβο, απλά δεν ξέρεις πώς να τα εξωτερικεύσεις; Απλά κάθεσαι στη γωνία με χαμένη τη μάχη από χέρι..

    Το βάρυνα λίγο, αλλά ήμουν φορτισμένος από κάτι που έγινε νωρίτερα.

    Καληνύχτα και καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα'χουμε ξαναπεί εμείς αυτά...
      Ποτέ δεν είναι χαμένος αυτός που δείχνει τα συναισθήματά του.
      Ακόμη και αν δεν βρουν την ανταπόκριση που περιμένει μέσ'αυτό έγινε πιο δυνατός... και κοιμάται πιο ήσυχος τα βράδια ότι τουλάχιστον το πάλεψε!
      Για φαντάσου να μείνεις για μια ζωή με την σκέψη "τι θα γινόταν αν"?
      Πιο δυνατός...
      Είναι σαν τον ναύτη που διαλέγει διαρκώς τις πιο επικίνδυνες ρότες για τα ταξίδια του... Δε θα γίνει πιο έμπειρος και πιο δυνατός από τους άλλους? ;)
      Eκ των πραγματων, ναι!
      Καλό Σαβ/κο και σε σένα εύχομαι! :))

      Διαγραφή

Πριν σχολιάσεις ζύγισέ το καλά!
Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...