Οπου και αν βρίσκεσαι να μη σε χωρά ο τόπος?Οπου κι αν είσαι να θέλεις να φύγεις αμέσως?
Ολα να σου φταίνε και ξαφνικά να αντιλαμβάνεσαι ότι η αιτία δεν είσαι εσύ.
Δεν είσαι εσύ που θέλεις να φύγεις!
Ο τόπος είναι που δε σε θέλει…
Φαίνεται σαν να σε σπρώχνει, σαν να σου λέει ότι δεν ανήκεις εκεί, σε αυτό το χώρο, σε αυτό το μέρος, σε αυτό τον πλανήτη… δεν ανήκεις πουθενά και σε κανέναν…
Ούτε καν στο χρόνο αυτό...
Ο χρόνος κυλάει άχρονος πια και νιώθεις ότι έχεις χάσει κάθε ευκαιρία... κάθε σημαντική στιγμή που δεν ήρθε διογκώνεται και κάθε αγάπη χαμένη γίνεται δίκοπο μαχαίρι που όπως κι αν την προσεγγίσεις μέσα σου, σε πληγώνει.
Θέλεις έναν ήλιο να καίει μόνο για σένα!
Να βγάλεις τα σώψυχά σου που'χουν μουλιάσει από τα δάκρυα να τ'απλώσεις να στεγνώσουν σε μια μόνο μέρα... κάτω από μια λαμπρή λιακάδα που όμως δεν έρχεται ποτέ...
Δεν αντέχεις άλλο την υγρασία που σου περονιάζει την ψυχή...
Ούτε τις εικόνες που βάζουν κάγκελα στο βλέμμα σου να μη βλέπεις άλλο πέρα απ'αυτές...
Είναι το φευγιό που είναι μέσα σου και σου μιλάει και σου λέει όλα αυτά…
Κανένας όμως δε σου εξηγεί πραγματικά που ανήκεις, κι εσύ τρέχεις κι όλο τρέχεις…
Να πας που? Να φύγεις από πού? Να ξεφύγεις από τι????
Μόνο εσύ ξέρεις...
Η μήπως ούτε κι εσύ....?
Y.Γ Μη με παρεξηγείτε για τη διάθεση αυτή… ελπίζω να μου περάσει σύντομα… χθες βράδυ δεν κοιμήθηκα καλά… για να μην πω δε κοιμήθηκα καθόλου κάνοντας αυτές τις σκέψεις…και μετά ήθελα… ένοιωσα την ανάγκη να τις μοιραστώ μαζί σας…και να ακούσω τις απόψεις σας…
Μου χει συμβεί να θέλω να ουρλιάξω δυνατά και να τρέξω μακριά, ναι, μου χει συμβεί όταν ένιωσα αδικία και αχαριστία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνέχισα όμως να παλεύω και νομίζω τα κατάφερα...
Πολλά φιλιά λατρεμένη!
Σήμερα νιώθω ακριβώς το ίδιο και έγραψα κάτι παρόμοιο...
ΑπάντησηΔιαγραφήπροσεχώς καλύτερα ελπίζω.
http://tatragoudia.blogspot.com/2012/04/blog-post_18.html
νιώθουμε ακριβώς το ίδιο....ειλικρινά....νιώθω να μην έχω δύναμη να αντιμετωπίσω τις καταστάσεις....εύχομαι να μας περάσει σύντομα...
ΑπάντησηΔιαγραφήσε φιλώ γλυκά
Καλημέρα Λιακαδάκι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην λιακάδα, ποτέ μην την περιμένεις ποτέ έξω απο εσένα... Μόνο μέσα σου..
Η εκ των έσω λιακάδα, δεν μπορεί να φθαρεί απο καμία έξωθεν καταιγίδα.. Είναι άτρωτη.
Εκεί ψάξε και βρες τι σου μαυρίζει την ψυχή και απόβαλλέ το αργά και σταθερά.. Όχι απότομα..
Φρόντισε μόνο να είσαι έτοιμη , μόλις έρθει η λιακάδα που περιμένεις..!
:-)
Λιακάδα μου και ποιός δεν το έχει νοιώσει αυτό?
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ έντονα το ένοιωσα όταν έχασα και την μητέρα μου, ο τελευταίος δικός μου συνδετικός κρίκος με την προηγούμενη ζωή μου... σάλεψε το μυαλό μου, ήθελα να φύγω από το σπίτι μου για να μην περνάω μπροστά από το δικό της που είχε μείνει έρημο ... Είχα τόσα πολλά που με έπνιγαν, έτσι έφυγα και ήρθα εδώ και κοιτα να δεις που η γη με αγκάλιασε! Το σπίτι μου με αγαπάει , καμιά φορά πολύ εγωιστικά αλλά έχει ψυχή, με καταλαβαίνει! Όμως κοριτσάκι μου έχει δίκιο το voulaki, από μέσα μας πηγάζει το καλό και το κακό, μέσα σου είναι η Λιακάδα και θα φανεί... εξ άλλου και στον ουρανό δεν έχει πάντα ήλιο!
Πάρε το σκαλιστήρι σου τώρα και άντε να εκτονωθείς :))
Φιλιά πάραααα πολλά!!!
Λιακαδίτσα μου,καλημέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ γνώριμη η κατάσταση-συναίσθημα που περιγράφεις...αλλά εμείς ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ από τέτοια εεεεεε;
Φτάνουν οι μέρες που θα έχεις και πάλι την τιμητική σου !!!!
Φιλάκια κοριτσάκι!!!!!
Μουατσ!
Τώρα τελευταία, όλη την ώρα....
ΑπάντησηΔιαγραφήμμμμ, δεν είναι ο τόπος που δε σε χωράει κάποιες φορές είναι οι καταστάσεις που σε κάνουν να ασφυκτιείς!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟπως χτες για παράδειγμα που είχαμε βρεθεί η παλιοπαρέα μετά από ένα 5 μηνο μαζί να πιούμε τον καφέ μας, και έβλεπες στα μάτια όλων όλα εκείνα που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα... και το χειρότερο είναι να έχεις μάθει καλά νέα για αυτούς , νέα χαράς, αλλά επειδή ποτέ δεν θα πίεζα κάποιον να μου τα πει, επειδή είμαι δακριτική, περίμενα να μου τα πουν , και τελικά δεν ειπώθηκε τίποτα...Θέλεις να φωνάξεις να πεις τελικά μόνο το τυπικό μας έμεινε. αλλά δε κακιώννω κανέναν έχω τη ζωή μου, και τις ανάγκες μου, δεν πρόκειται να μπω ξανά σε μικρότητες. Μικρός είναι αυτός που δε θέλει να μοιραστεί τίποτα ούτε τη χαρά μα ούτε και τη λύπη. Εγώ έμαθα να τα μοιράζομαι άλλοτε έντονα άλλοτε μέσα από τις σιωπές μου.
Σκέψεις είναι θα περάσουν Λιακάδα μου εσύ να είσαι καλά και να κοιτάς και να αγαπας τη ζωή σου και όσους θέλουν να είναι σε αυτήν. Για τους άλλους απλά χαρισέ τους το χαμόγελό σου..κι αυτό τους κάνει να ανησυχούν.
Είναι νομίζω και οι καιροί με τα "σημεία"τους που δεν επιτρέπουν διαφορετικά να αισθανθούμε
ΑπάντησηΔιαγραφήΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Κι αυτή η Ανοιξη ρε παιδιά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟλο υποσχέσεις...
Αντε να δούμε... Σήμερα καλά ήτανε...
Το φευγιό με οδήγησε 8 χλμ μακριά απ'το σπίτι με ποδήλατο στο κέντρο της Κηφισιάς... Εκανα δουλιές, πλήρωσα λογαριασμούς... απόλαυσα τον ποδηλατόδρομο μέσα στα πλατάνια και τις ανθισμένες ακακίες υπό τα κελαηδήσματα κοτσυφιών... ήταν μια υπέροχη πραγματικά μέρα...
Μακάρι να έλθουν κι άλλες τέτοιες.
Δεν αντέχω άλλη βροχή και μίρλα!
Λιακάδα μου, πόσο γνώριμο μου φαίνεται αυτό που περιγράφεις, πόσο οικεία τα συναισθήματα κι οι σκέψεις! Ξέρεις πιο είναι πιο "παρανοϊκό" που μου έχει συμβεί, να αισθάνομαι όλα τούτα που περιγράφεις κ λόγω καταστάσεων να μην μπορώ να τρέξω μακρυά... σκλάβος στα δεσμά μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘαρρώ πως η άνοιξη που δεν μοιάζει πολύ με άνοιξη έχει επιδράσει αρνητικά πάνω σου, αλλά που είσαι πάρε το ποδήλατο σου βρες δρόμους χωρίς κίνηση κ αφέσου στην "ατελείωτη εκδρομή".
Πολλά φιλιά
*τι όμορφο τραγούδι αυτό που συνοδεύει την ανάρτηση! δε το ήξερα!
http://www.youtube.com/watch?v=KwN5frachUE
Σείριε stay tuned!
ΔιαγραφήΕσύ θα μάθεις καλή ξένη μουσική από μένα και γω ελληνική που δεν ακούω σχεδόν ποτέ... Τι λες?