Θέλω να ζήσω!

Φύτεψε άνθη στις ρωγμές της πίκρας σου.

Κι ύστερα, βρες ένα μικρούλι ξέφωτο και κάθισε ν'απολαύσεις τ'άρωμά τους.

*A.Παπαδάκη* 

Λατρεμένη Παπαδάκη...

Συνειρμικά οδηγήθηκα να φτιάξω το άλμπουμ "Θέλω να ζήσω"

Το άλμπουμ αυτό φτιάχτηκε ως μια Ωδή στη Ζωή! 

Μικρά ψήγματα ζωής που παλεύουν να ζήσουν στο πουθενά... σε συνθήκες αντίξοες... πάνω στην πέτρα... σε ένα κόκο χώματος...Μικρές ανάσες ...μικρές νότες ζωής στις οποίες υποκλίνομαι όποτε τις βλέπω...

Enjoy! :)

Ενα "σκυλάκι"  άγρυπνος φύλακας στην είσοδο του σπιτιού...

Ενα χυσόδεντρο! Την ονομασία του δέντρου δεν την ήξερα μέχρι που διάβασα τον αγαπημένο μας Tremens. Oνομα που κατά περίεργο τρόπο δικαιώνεται με τη μυρωδιά του δέντρου... :-p

Στην είσοδο του σπιτιού ένα ακόμη λουλούδι... Δυστυχώς ακόμη όχι ανθισμένο για να το απολαύσετε.

Την γλυστρίδα την ξέρετε παιδιά? Η αλλιώς αντράκλα? Αυτό εδώ το φυτάκι είναι που ρίζωσε πάνω στο πεζοδρόμιο! Ταιριάζει πολύ ωραία με ντοματοσαλάτα. Ομως μην επιχειρήσετε μια τέτοια... να'στε σίγουροι ότι το αδέσποτο της γειτονιάς σας θα την έχει "τιμήσει" τουλάχιστον μια φορά!

Ενα αγριόχορτο! Δεν ξέρω αν είναι βρώσιμο. Αναζητείται η ποικιλία... :)
Πιο κει στην ίδια προσήλια μεριά της ράμπας εχει φυτρώσει μια κάπαρη...
Δεν ξέρω αν έχετε δει φυτό κάπαρης... τα λουλούδια της είναι ότι πιο όμορφο και εξωτικό έχετε δει.
Προσέξτε όμως... έχει αγκαθάκια!

To πεζοδρόμιο του γείτονα διαλέξανε οι παπαρούνες αυτές για διαδηλώσουν για τη ζωή.

Απορίας άξιο γιατί επέλεξαν εκεί και όχι το "αποστειρωμένο" περιβάλλον του καταπράσινου χλοοτάπητα που υπάρχει όπως βλέπετε (πάνω από τον τοίχο) στον κήπο του.

Η συγκεκριμένη φωτο δεν είναι σημερινή... Την εβγαλα το Πάσχα για αυτή τη μικρή συλλογή μου.

Την γλυκιά μου καλημέρα σας στέλνω και ένα μεγάλο χαμόγελο...

Κάνει τους "εχθρούς" ν'ανησυχούν... :)