EXODUS............

Eίμαι ένα μόνο κλικ από το να κάνω το μεγάλο βήμα προς το άγνωστο...
Tέλος τα ψέμματα...!
Στερέψανε τα δάκρυα...
Μου τελειωσε κι η υπομονή...
γιατί όπως λέει κι ο ποιητής:
"... η Ιθάκη έπαψε από καιρό να στέκει αλώβητη και να περιμένει -σαν άλλη Πηνελόπη- την επιστροφή του Οδυσσέα της... "
Oχι τουλάχιστον για έναν ανίκανο να ολοκληρώσει το ταξίδι Οδυσσέα...
Αυτός δεν αξίζει ούτε τα δάκρυά μου... ούτε και διάδοχο... γι'αυτό και θα παιδευτεί αρκετά να τον αποχτήσει...
Κακιούλες?... Οχι... απλή ενόραση..........

13 τρόποι για να αντιμετωπίσουμε την κρίση.

Η κρίση έχει αναμφίβολα επηρεάσει όλους μας… Άλλος στερήθηκε το σκι στην Ελβετία και άλλος τις εξόδους στο ταβερνάκι της γειτονιάς ή το μηνιαίο σινεμά του… Άλλος στερήθηκε το φρέσκο του ψάρι και άλλος το ψωμί του…ΟΛΟΙ κάτι στερηθήκαμε…Πρέπει όμως ΟΛΟΙ να καταλάβουμε ότι για να περάσουμε την κρίση πρέπει πρώτα απ’όλα να νικήσουμε το σύστημα…
Όταν πάψουμε να είμαστε καλολαδωμένα γρανάζια στην υπάρχουσα μηχανή και γίνουμε άτομα ελεύθερα και σκεπτόμενα τότε θα έλθει και η αλλαγή...

1) Για αρχή πάρτε βαθιά αναπνοή και πείτε «Κρίση είναι θα περάσει» Αν δε πιάσει με την πρώτη πείτε το μερικές φορές... που θα πάει θα το πιστέψετε!

2) Cocooning cocooning cocooning!! Kαλέστε φίλους σπίτι και δείτε μια ωραία ταινία, κάντε μπάρμπεκιου ή παίξτε χαρτιά και επιτραπέζια… Μια στο σπίτι του ενός μια στου άλλου θα γνωριστείτε καλύτερα και θα επικοινωνήσετε… Ισως ανακαλύψετε και πολλά για τους φίλους σας που μέχρι τώρα δεν ξέρατε όταν τους συναντάγατε μόνο σε μπαράκια και σε μπουζούκια.

3) Κάντε ρεφενέ πάρτυ! Οπερ σημαίνει ότι η οικοδέσποινα δεν ξεπατώνετε για να διασκεδάσουν όλοι οι υπόλοιποι εκτός απ’αυτήν… Βοηθείστε την φέρνοντας ο ένας το επιδόρπιο, άλλος τα ορεκτικά, κάποιος άλλος τη σαλάτα και πάει λέγοντας. Ετσι θα μοιραστείτε και τα έξοδα αλλά και τον κόπο επιτρέποντας έτσι ΚΑΙ σε εκείνη να απολαύσει τη βραδιά.

4) Ανταλλάξτε ρούχα και αντικείμενα που δεν θέλετε ή που δεν σας κάνουν. Μια ωραία τσάντα που όμως έχετε βαρεθεί μπορεί να ανταλλαχθεί με ένα πχ παλτό που δεν κάνει στη φίλη σας…

5) Εκμεταλλευτείτε την ύπαρξη παζαριών (μπαζάρ)… Εκεί βρίσκεις πράγματα φθηνά και χρήσιμα… πχ. Μεταχειρισμένα βιβλία των 20 ευρώ μόλις 3-5 ευρώ, DVDs, ρούχα, διακοσμητικά κλπ. Ετσι κάνετε οικονομία αλλά και βοηθάτε στην επίτευξη του στόχου του μπαζαρ…(π.χ φιλοζωικός ή εκπολιτιστικός)

6) Χρησιμοποιείστε το ποδήλατο για να κάνετε τις μικρές αποστάσεις…μέχρι π.χ το βιντεοκλαμπ ή το φούρνο της γειτονιάς… Από τότε που το ξεκίνησα εξοικονομώ περίπου 20 ευρώ το μήνα…

7) Δανείστε τα κλειδιά του εξοχικού σας στους φίλους σας και κείνοι τα δικά τους σε σας… Δεν πρόκειται να σας φάνε τους τοίχους και σεις σίγουρα θέλετε μια αλλαγή περιβάλλοντος που πάνω απ’όλα δε θα σας κοστίσει τίποτα…

8) Συνεργαζόμαστε με άλλους ομοιοπαθείς της κρίσης. Για παράδειγμα, χρησιμοποιούμε ένα αυτοκίνητο για να κατέβουμε στο κέντρο με 1 ή 2 άλλες
φίλες που εργάζονται μαζί μας και κάθε μέρα πηγαίνουμε με άλλο αυτοκίνητο
για να μοιραζόμαστε τα έξοδα της βενζίνης

9) Αλληλεγγύη – Αλληλεγγύη – Αλληλεγγύη! Ενας για όλους και όλοι για έναν!
Οταν πάτε στο ταχυδρομείο να πληρώσετε λογαριασμούς δεν είναι κακό να ρωτήσετε την κυριούλα που μένει στον πρώτο αν θέλει και εκείνη να πληρώσει κάτι και έτσι να την εξυπηρετήσετε… Να είστε σίγουροι ότι θα το εκτιμήσει και ίσως κάποια στιγμή να σας το ανταποδώσει…
Βοηθείστε, χαμογελάστε και θα λάβετε! Η θετική ενέργεια ελκύει θετική
ενέργεια και καλό κάρμα… Δεν είναι και λίγο αυτό ;)

10) Kάντε το δικό σας μποστάνι με μυρωδιακά… Δεν χρειάζονται πολύ χώρο 2
ζαρντινιέρες είναι αρκετές και το σημαντικότερο γλιτώνετε χρήματα μιας και ματσάκια αυτά είναι ακριβά και ποτέ φρέσκα στο ψυγείο όταν τα θέλουμε…
Αν έχετε χώρο π.χ. κήπο ή ταράτσα φτιάξτε ένα μποστάνι με περισσότερα
πράγματα ώστε να είστε όσο περισσότερο αυτόνομοι…

11) Χρησιμοποιείστε το ρεύμα στις ώρες οικονομίας ή βρείτε εναλλακτικές πηγές
Ενέργειας. Αυτό μπορεί να μειώσει το λογαριασμό σας μέχρι και 20%!

12) ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ… Ανακυκλώστε το νερό από τα χορταρικά που πλύνατε
ποτίζοντας τις γλάστρες σας αν έχετε, το χαρτί και τα ανακυκλώσιμα υλικά στον ειδικό κάδο και τα περισσεύματα φαγητού δημιουργώντας νέα πιάτα και ανακαλύπτοντας τι θα πει οικιακή οικονομία!

13) Kλείστε την τηλεόραση και ανοίξτε τα βιβλία… χαλαρώστε… διαλογιστείτε… ή προσευχηθείτε… Όπως και να’χει προσπαθείστε να βρείτε ε την πνευματικότητά σας που είχε χαθεί κάπου στο δρόμο της απόκτησης υλικών αγαθών… Θα εκπλαγείτε όταν ανακαλύψετε πόσα λίγα χρειάζεται ένας ανθρωπος για να είναι πραγματικά ευτυχισμένος!!

(προβλέψεις από 27/6 - για μια βδομάδα)

Οι συνηθισμένες έγνοιες για οικογένεια, παιδιά ή δουλειά- τουλάχιστον όπως τα ξέρουμε- μπορεί να μην ανήκουν στη σφαίρα των ενδιαφερόντων σου, τουλάχιστον αν έχεις γεννηθεί στις πρώτες τέσσερεις, πέντε μέρες του ζωδίου σου αφού ο Ουρανός σηματοδοτεί μια κατάσταση ανοιχτής επαναστατικότητας, ή εφηβικής εκρηκτικότητας σε οτιδήποτε βαρετό όπως και σε κάθε είδους μικροαστικό λάιφ στάιλ.

Το παράξενο είναι ότι με τον Κρόνο στον 7^ο ηλιακό σου οίκο και την Ηλιακή έκλειψη στον Καρκίνο (1/7) δεν πάει να βάψεις τα μαλλιά σου κόκκινα, να κάνεις piercing στη μύτη και να κοιμάσαι σε τροχόσπιτο, οι σχέσεις και η αγάπη αποκτούν προτεραιότητα ανάμεσα σε όλες τις υπόλοιπες εμμονές. Κι όχι μόνο γίνονται ΤΕΡΑΣΤΙΟ θέμα αλλά και τόσο σοβαρό όσο κι ένας μικροαστικός γάμος.

Τ'ακούς "καθρέπτη" μου? Τ'ακούω να λες... Πάνω που ήθελα να βάλω μια πετρούλα στη μύτη... και ναι γμτ! Κόκκινα μαλλιά γιατί όχι??

Καλη μέρα και καλή βδομάδα σε όλους!!

Aτ. Σκψς

Κάποιες στιγμές η σκέψη αποκτά υπόσταση και παίρνει μόνη της κάποια περίεργα μονοπάτια του μυαλού για να μας πλανέψει…

Ανέκαθεν πίστευα πως ότι βλέπουμε με τα μάτια μας υπάρχει … και αυτό από μόνο του δημιουργεί μια «πραγματικότητα» για μας…ασχέτως αν είναι αληθινή ή όχι…

Τα τελευταία χρόνια τα μάτια σου έβλεπαν μόνο ένα ζευγάρι μάτια…ένα και μόνο πρόσωπο… ένα ζευγάρι χέρια λατρεμένα… Aκόμη και στον ύπνο σου μόνο αυτά έβλεπες...Ζούσες και ανέπνεες γι’αυτά κι ας μη το ξέρανε εκείνα… Συνουσιαζόσουνα με τη σκέψη τους… Αλλωστε έτσι δεν είναι η αληθινή αγάπη? Αγαπάς όχι γιατί σε αγαπούν αλλά γιατί έτσι νοιώθεις…

Κι έτσι φτάνεις κάποια στιγμή να έχεις χάσει τον εαυτό σου… να μην ξέρεις ποιος-ποια είσαι… γιατί αυτό που πλέον είσαι δεν είσαι εσύ…!

Δε μπορείς να πιάσεις πινέλο…

Να απολαύσεις τη μουσική…

Να χορέψεις…

Να γελάσεις...

Να διασκεδάσεις στην παραλία…

Δεν μπορείς να κάνεις έρωτα…

Απλά δεν υπάρχεις…

Μα πώς να υπάρξεις αφού δεν μπορείς να δεις με τα μάτια σου εσένα?

Αφού όλο κοιτάς προς τα έξω και όχι προς τα «μέσα»?

Μέχρι που έρχεται η στιγμή που βλέπεις το είδωλό σου σε ένα καθρέπτη…

Και τότε καταλαβαίνεις ότι δεν έχουνε όλα τελειώσει…και ότι έστω και λίγο είσαι ακόμα ζωντανός...

Aφιερωμένο σε μένα και στον "καθρέπτη" μου.............

Ενα μήνυμα που δεν έφτασε ποτέ...

Θυμάσαι άραγε το γέλιο που κάναμε όταν ήμασταν μαζί?

Πως ένιωθες όταν άκουγες τη φωνή μου στο τηλέφωνο?

Όταν με άγγιζες?

Όταν έμπαινα στο μυαλό σου και προλάμβανα κάθε σου σκέψη και κάθε σου «θέλω» πριν ακόμα το εκφράσεις?

Η αγάπη μωρό μου δεν ψάχνει να ευχαριστήσει τον εαυτό, ούτε νοιάζεται για τον εαυτό της αλλά κάνει τον άλλο να αισθάνεται ομορφα και χτίζει έναν παράδεισο πάνω στην απελπισία της κόλασης… (ναι στην κόλαση ήμουν μα ήμουν απόλυτα ευτυχισμένη!)

Σήμερα αναθεματίζω την ώρα και τη στιγμή που σε γνώρισα, που σε άφησα να με αγγίξεις και να μπεις τόσο βαθιά μέσα μου!

Είσαι πολύ λίγος τελικά και πολύ άκυρος από κάθε άποψη…

Σου εύχομαι λοιπόν να αξιωθείς κάποτε να αγαπήσεις τόσο βαθιά και τόσο απόλυτα κάποια και να νοιώσεις τον πόνο σε όλο του το μεγαλείο όπως τον ένιωσα και γω… Ελπίζω να ικανοποίησες τον εγωϊσμό σου και να διασκέδασες αρκετά μέχρι τώρα μαζί μου, γιατί δεν έχω σκοπό να συνεχίσω να εξευτελίζομαι όσο κι αν σ’αγαπώ… Μην ανησυχείς και δε σου «χρεώνω» τίποτα. Τον εαυτό μου κακίζω που αν και είδε από νωρίς ποιος είσαι εξακολουθούσε να πιστεύει σε σένα και να σ’αγαπά τυφλά με πάθος μέχρι τώρα!

(3 χρόνια μετά από κείνη τη μέρα στην παραλία που μου έδειξες τον τρόπο να σε ξεχάσω…)

so lonely.....

Aλλο ένα Σαβ/κο μόνη...
Είναι περίεργο... όσο απολαμβάνω τη μοναχικότητά μου τόσο απεχθάνομαι τη μοναξιά μου...
Δεν ξέρω τι να κάνω... που να πάω...
Αλήθεια που μπορεί να πάει κάποιος τη μοναξιά του?

3 χρόνια... 3 ολόκληρα χρόνια μου πήρε για να μπορέσω να ξανακοιταχτώ στον "καθρέπτη" μου (ανάθεμα την ώρα) και τελικά τι βλέπω?...
Γερμένους ώμους...
Χείλη που'χουνε χάσει το χαμόγελό τους...
Ηττοπάθεια...
Κατήφεια...
Σώμα που σέρνεται βαρύ σα να πέρασε πάνω του ολόκληρο τρένο...
Πρόσωπο με σφιγμένα χαρακτηριστικά...
Απογοήτευση...
Και κείνη η μουσική που πάντα ηχούσε στ'αυτιά που έχει πάει????
Εϊ ψιτ! Πρέπει να συνέλθουμε τ'ακούς????

Ο καλός καλό δεν έχει...

Σήμερα που πήγαινα το καθιερωμένο καθημερινό δρομολόγιο σπίτι-σχολείο με τα 2 σκυλάκια μου βόλτα βρήκα ένα εγκατελειμένο κουτάβι 50μ από το σχολείο... είπα να το πάρω... να το φιλοξενήσω... μη το πατήσει κανένα διερχομενο αμάξι αφού λόγω του σχολείου και του κεντρικού δρόμου υπάρχει κίνηση... Το πήρα λοιπόν κι αυτό και το εβαλα στο roof garden με φαγάκι και νεράκι και μερικά παιχνιδάκια...
Το γλίτωσα από του χαρου τα δόντια σκέφτηκα...
Στο μεσημεριανό γυρισμό από το σχολείο 100μ πριν φτάσουμε για το σπίτι τα έλυσα από το λουράκι τους για να χαρούνε λιγάκι... Οι δρόμοι ήσυχοι στην γειτονιά τα αυτοκίνητα παιρνάνε ένα κάθε 5-10 λεπτα... Και εκεί ήρθε ο Θάνατος... για την Νταιζούλα μου... :(
Μέσα σε λιγα λεπτά ξεψύχησε στην αγκαλιά μου αφήνοντάς με γεμάτη αίματα από την κορφή ως τα νύχια... Δε θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα της όταν έφευγε...

Σαν κάτι να εσπασε ξαφνικά μέσα σου και από τον ανείπωτο πόνο ξαφνικά σβήστηκαν ολοι οι άλλοι...

Yπάρχουν κάποιες μέρες που τα σύννεφα βρίσκουνε τρόπο και τρυπώνουν μέσα στο μυαλό σου…
Δεν είναι ότι το θέλεις…ούτε ότι έχεις αφήσει κάποια χαραμάδα… απλά συμβαίνει…
Είναι εκείνες οι μέρες που ακόμη και μια "Λιακάδα" νοιώθει την ανάγκη της λύτρωσης που φέρνει μια ευεργετική βροχή…και αφήνεται στα χέρια της…για να εξαγνιστεί…
Τις μέρες εκείνες κάποιοι φίλοι πιάνουν με τα ραντάρ τους την ομιχλη που επικρατεί μέσα σου και προσπαθούν να σε ψάξουν… μέσα σ’αυτή… να σε ανακαλύψουν… να σου πουν μια γλυκιά κουβέντα.

Ετσι και σήμερα πήρα μια όμορφη καλημέρα από κάποια ψυχή και θέλω να την μοιραστώ μαζί σoυ:

Αν μπορείς ακόμη
Να αντέχεις
Να ελπίζεις
Να ονειρεύεσαι
Να ερωτεύεσαι
Να μιλάς με αλήθειες
Να πέφτεις και πάλι να σηκώνεσαι
Να βλέπεις τον ήλιο να ανατέλλει
Να χαμογελάς
Να σκέφτεσαι
Να καίγεσαι
Να δίνεσαι
Να νοιάζεσαι
Να ρισκάρεις
Να ζεις
Να αγαπάς
Τότε…….
Τίποτα δεν έχει χαθεί
Τίποτα δεν έχει κριθεί
Τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει
Τίποτα δεν μπορεί να σε ακυρώσει
Να το θυμάσαι!!