Ε ρε δόνηση που σου χρειάζεται...!!

Η ιστορία του δονητή...

Το έτος 1880, κουρασμένος από το χέρι του αφού έπρεπε να αυνανίζει χειροκίνητα τις γυναίκες ασθενείς ο Δρ. Joseph Mortimer Granville θα κατοχυρώσει με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τον πρώτο ηλεκτρομαγνητικό δονητή με φαλλικό σχήμα.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το μασσάζ της κλειτορίδας θεωρούνταν η μόνη κατάλληλη αγωγή κατά της υστερίας, έτσι ώστε εκατοντάδες γυναίκες πήγαιναν κάθε μέρα στον γιατρό τους για μασσάζ στην περιοχή της κλειτορίδας και να οδηγηθούν σε έναν "υστερικό παροξυσμό" γνωστό σήμερα ως "οργασμό".

Η Υστερία που διαγνώσθηκε ως ασθένεια (οι Ελληνες την είχαν περιγράψει σαν μήτρα φλογερή), γίνεται ένα είδος πανούκλας για τις γυναίκες της εποχής... Κάθε παράξενη συμπεριφορά που περιελάμβανε αγχος, ευερεθιστότητα, σεξουαλικές φαντασιώσεις, θεωρούνταν ως ένα σύμπτωμα και η ασθενής αποστέλλοταν αμέσως για να πάρει ένα χαλαρωτικό μασσάζ.

Στα τέλη του δέκατου ένατου εαιώνα, ο αριθμός των γυναικών που επισκέπτεται τα ιατρεία είναι τέτοιος ώστε οι γιατροί, αρχίζουν να κουράζονται με το χέρι και ψάχνουν να εφεύρουν κάτι αποδοτικό για να συνεχίσουν την δουλειά τους. Η ποικιλία των δονητών μετά την ανακάλυψη του γιατρού Granville είναι πολύ μεγάλη.  Μοντέλα που κινούνται με ηλεκτρικό ρεύμα κάνουν την εμφάνισή τους, ενώ άλλα λειτουργούν με μπαταρίες ή αέριο, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων που είναι σχεδιασμένα να λειτουργούν με πετάλια. Οι συσκευές έχουν ταχύτητες που κυμαίνονται 1.000 - 7.000 παλμούς ανά λεπτό και σύντομα οι τιμές θα γίνουν προσιτές για οικιακή χρήση.  Μοντέλα όπως "Universal Barker" και "Gyro-Lator" θα αρχίσουν να διατίθενται στο εμπόριο μέσω των εθνικών εφημερίδων.  "Η δόνησις είναι η ζωή" λένε κάποιες διαφημίσεις της εποχής.

 Σε πολλους γυναικείους καταλόγους ο δονητής διαφημίζεται ως ένα εργαλείο κατά της πίεσης και του άγχους των γυναικών, καθώς και ως το μυστικό της νεότητας. Η χρήση του δονητή φτάνει σε τέτοια ακραία σημεία που ορισμένα μοντέλα περιλαμβάνουν ένα ρυθμιζόμενο ανταλλακτικό οταν χαλάσειαπο την χρήση ο βασικός.
Παρά τα όσα μπορεί να μας φαίνονται εμάς σήμερα, σε εκείνα τα χρόνια η εφαρμογή του δονητή στην κλειτορίδα ήταν αποκλειστικά μια ιατρική πρακτική. Τα προβλήματα και τα ταμπού αρχίζουν αργότερα, μετά το 1920, όταν οι δονητές κάνουν την εμφάνιση τους στις πρώτες πορνογραφικές ταινίες.
Από εκείνη τη στιγμή, ο δονητής αρχίζει να χάνει την εικόνα του ιατρικού εργαλείου και θα αποκτήσει μια αρνητική χροιά, και θα κρατήσει αυτός ο σκιερός χαρακτήρας μέχρι σήμερα.

Εδώ το καλό μασσαζάκι...

Υ.Γ.  Mην πυροβολείτε την γράφουσα… Τελεί  υπό την επήρεια της Ανοιξης…
(και που να σφίξουνε οι ζέστες…)

Σε χρυσό 18Κ… μπορεί και να φορεθεί με αλυσίδα σαν κόσμημα… To συγκεκριμένο κομμάτι είναι το αγαπημένο της Madonna και της Βeyonce το οποίο συνηθίζουν να κρεμούν σαν κόσμημα στις βραδινές τους εμφανίσεις.

Για τις σπορτίφ του είδους ή τους λάτρεις της μουσικής υπάρχει και το μοντέλλο αυτό που συνδέεται με το i-pod.

Πολλές καλημέρες!!!