Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας,
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο,
χαμένο μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.
Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη... ψηλαφούσε σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ'όλη μας τη δύναμη άλλους αυχένες,
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη...μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε μέσα στη φυγή...
Γιώργος Σεφέρης
Τι λόγια να πεις..δεν υπάρχουν! Απλά υπέροχο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Λιακάδα μου και καλή εβδομάδα! Φιλάκια πολλά
Eτσι είναι Μελένια μου!
ΔιαγραφήΕίναι στιγμές που μερικοί στίχοι δίνουν όλο το στίγμα και την πορεία μιας σκέψης.. ενός έρωτα από την αρχή ως το το τέλος... κι έτσι εσύ δεν έχεις τίποτα να προσθέσεις...
Καλό σου βράδυ γλυκιά μου! :)
Υπέροχο το ποίημα ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμως θα διαφωνήσω... δεν θέλω να κρατηθώ από κάποιον αν σκέφτομαι κάποιον άλλο....είναι άδικο και για τους δυό.... αν θέλω καινούρια αρχή, θα ξεκινήσω να ζω όταν είμαι έτοιμη... να είμαι έτοιμη για τα καινούρια....
Τα φιλιά μου!
Πολλές φορές η νοερή φυγή είναι αδύνατη ακόμα κι αν το σώμα είναι από καιρό φευγάτο...
ΔιαγραφήΤο μυαλό βλέπεις έχει την ανάγκη να θυμάται...
Το κορμί όμως έχεις τις δικές του ανάγκες που πολλές φορές καλύπτουμε ακόμη κι αν είμαστε μακρυά από το στόχο.
Ο δρόμος για την Ιθάκη πολλές φορές περνάει κι από το νησί των Λαιστρυγόνων για λίγο... ;)
Φιλάκια πολλά! :)
Κι ακομα κρατιεμαι μεσα σ'αυτη τη φυγη
ΑπάντησηΔιαγραφήπου χορταριασε η αυλη μου.
Ουτε τα κορακια δεν φοβουνται πια αυτο το σκιαχτρο.
Εγιναν τα παντα αγονα!
Θελω να εισαι καλα!
Δεν είναι κακό... Δεν είναι διόλου κακό που χορτάριασε!
ΔιαγραφήΑυτό δείχνει πως η γη σου δεν είναι στείρα... έχει να δώσει.. μόνο λίγη φροντίδα θέλει... και που ξες... μπορεί εκεί ανάμεσα στα χόρτα να δεις κάποια στιγμή να ξεφυτρώνει μια παπαρούνα... ή ένα ηλιοτρόπιο... ;)
Σε λίγο θα είσαι και θα είμαι καλά...
Μιλησε μου για το δεικτη αυτοκαταστροφης σου.
ΔιαγραφήΣε ποιο σημειο ακριβως βρισκεται?
Εχει φτάσει στο κόκκινο... εξ ου και η red thin line...
ΔιαγραφήΠοτέ δε τα κατάφερα ν'ακροβατήσω... απλά αφηνόμουν να πέσω...
Είμαι γυναίκα των άκρων ξέρεις. Οχι σε όλα!
ΜΟΝΟ σε ότι αφορά το συναισθηματικό κομμάτι, και πως το διαχειρίζομαι...
Δεν είμαι ακροβάτης! Είμαι ο παλιάτσος που κάνω τους άλλους να γελούν με τις πτώσεις μου... κατάλαβες?
Αυτο περιμενα να ακουσω,Λιακαδα μου.
ΔιαγραφήΚι επειδη το δικο μου σημειο περασε το κοκκινο...
μετραω αντιστροφα το χρονο.
Δεν ξέρω για σένα αλλα εμένα δε με παίρνει να ξεπεράσω το κόκκινο γιατί έχω ψυχές που εξαρτώνται από μένα.
ΔιαγραφήΔεν έχω αυτή την "πολυτέλεια"...
Το καλο ξέρεις είναι ότι όταν φτάσεις στον πάτο το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να αρχίσεις να ανεβαίνεις... Από τον πάτο του πηγαδιού η μόνη οπτική που έχεις είναι ο γαλάζιος λιακαδένιος ουρανός... ;)
Φιλώ σε... :)
Το ευχομαι...για ολους,ματια μου.
ΔιαγραφήΕχω κι εγω δημιουργημα απο πισω
που τα παντα του λενε "ΖΗΣΕ".
Ας μη μακρηγορησω αλλο.
Ευχαριστω για την "συναναστροφη".
Καρποφορει μερικες φορες.
Καλημερολουλουδο!
Mια συναναστροφή δεν μπορεί να είναι στείρα!
ΔιαγραφήΕίναι καταδικασμένη a priori να καρποφορεί.
Αλλοτε αγκάθια κι άλλοτε λουλούδια...
Ελπίζω η δική μας συναναστροφή να είναι όμορφη... :)
Κρατιέσαι άραγε από τα ξένα κορμιά κι αντέχεις ανάσα να ρουφάς στα πνευμόνια σου που δεν αναγνωρίζει η καρδιά ; Θάνατος είναι αυτό και πόσοι οι πεθαμένοι γύρω μας αλήθεια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα τι λέω? Για μια μεταλλική δραχμή πουλήθηκαν τα συναισθήματα του κόσμου κι ο εγωισμός της μοναξιάς γίνεται η ταφόπετρα σε όλο αυτό.
να είσαι καλά Λιακαδάκι μου
Αν η ανάσα ανασαίνει μέσα στο στόμα μου είναι ανάσα μοιρασμένη που διεκδικεί τη δική της αναγνώριση από την καρδιά... για όσο κρατήσει... για λίγες στιγμές ή για λίγα χρόνια...
ΔιαγραφήΑπόψε είμαι μόνη και η μόνη ανάσα που αναγνωρίζει η καρδιά μου είναι η δική μου...
Καλό σου βράδυ Λεβίνα μου! :)
Να κρατηθούμε μέσα στη φυγή....
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό !!!
Τα ξένα σώματα κάνουν ακόμα πιο έντονη την απουσία του αγαπημένου...
Φιλιά πολλά
Σόφη
Να κρατηθούμε μέσα στη φυγή... για να μη χάσουμε και τον εαυτό μας...
ΔιαγραφήΤα ξένα σώματα όντως κάνουν πιο έντονη την απουσία του αγαπημένου είναι όμως απαραίτητες στάσεις σ'ένα κουραστικό ταξίδι...
Φιλάκια πολλά Σόφη μου! :)
να κρατηθουμε.....να κρατηθει η ψυχη απο το συναισθημα ή την λογικη;;..μπερδεμα Λιακαδα μου!!! Για αυτο πολλες φορες: Οπου φυγει...φυγει!!!!! Καλημερα γλυκια για σενα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Μαρτινάκι μου!
ΔιαγραφήΑυτό το "οπου φύγει φύγει" το'χω κάνει και γω πολλές φορές.
Οταν φεύγεις μακριά από το πρόβλημα βλέπεις πιο καθαρά από το αν εφευγε το πρόβλημα μακριά από σένα...
Κάποιες φορές μέχρι να φτάσω στην γωνία, είχα γυρίσει πίσω...
Συμβαίνει κι αυτό ενίοτε...
Φιλάκια πολλά κοριτσάκι μου! :)
Πανέμορφο!!! Πολυ καλημέρα εύχομαι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα Leviathan μου!
ΔιαγραφήΜαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε...
Ευχαριστώ για το πέρασμα! :)
Είναι, όμως, ουσιαστική φυγή; :(
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιατί άμα δεν έχεις ξεπεράσει τον άλλον, τότε δεν πα να 'σαι και στην Ανταρκτική; Τα κομμάτια του είναι πύρινα μέσα σου. Σε καίνε. Και σε κρατούν πίσω, στάσιμο. Δύσκολες φάσεις. Αλλά, δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω. Πρέπει να πεισμώνουμε.
>Σε γλυκο-καλησπερίζω, Λιακαδάκι, με τις -πάντα- ενδιαφέρουσες αναρτήσεις και τις εύστοχες κι όμορφες απαντήσεις.
Είναι ποτέ ουσιαστική?
ΔιαγραφήOnce a lover always a lover...
Ακόμη και χρόνια μετά υπάρχει ένα κομμάτι μέσα μας έστω κι αν είναι απειροελάχιστο που δε μπορέσαμε να διαφύγουμε...
Να πεισμώνουμε! Μ'αρέσεις! Είσαι δική μου εσύ! :)
Kαλό βράδυ σου εύχομαι γλυκιά Lysippe!
Ναι, έχεις δίκιο σ' αυτό. Το δυσκολότερο, όμως, είναι στην αρχή, όταν σπαράζει το μέσα σου ακόμη. Με την πάροδο του χρόνου, γίνεσαι η λιμνούλα, που έχει την πετρούλα στο βυθό της. Και δεν στεναχωριέσαι. Γιατί ο βυθός σου έχει ακόμη χώρο. Και το ξέρεις.
ΔιαγραφήΝα πεισμώνουμε, ναι. Καθώς θέλω να ελπίζω πως δεν υπάρχει μόνο ένα ταίρι, για να πορευτούμε, κι αν το χάσουμε χαθήκαμε. Θέλω να πιστεύω ότι αυτός ο περαστικός ήταν κάποιος που κουμπώναμε και ζήσαμε έναν θυελλώδη έρωτα. Αλλά, δεν θα παραιτηθούμε και θα πεθάνουμε, άμα φτάσει στο τέλος του. Ελπίδα προσμονής για τον επόμενο δυνατό έρωτα. Που, αναντίρρητα, είναι δύσκολο να βρεθεί. Και τι δεν είναι δύσκολο, άλλωστε; Δύσκολο είναι να βρεις και μια κολλητή πχ, όχι μόνο το ερωτικό σου ταίρι.
Καλημέρα, Λιακάδα μου.
Έχεις την τιμητική σου σήμερα. Ήλιος λαμπρός στο γαλάζιο τ' ουρανού μας.
Τα φιλιά μου!!
Τι όμορφο σχόλιο γλυκιά μου!
ΔιαγραφήΤελεια το έθεσες... "ελπίδα προσμονής για τον επόμενο δυνατό έρωτα"
Ελπίδα ζωής... γιατί δίχως έρωτα δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ δε ζω.
Καλό σου βράδυ κοριτσάκι! :)
Στα είκοσι χρόνια μου και στη φάση που είμαι ά ν ε τ α. Καίτοι, είναι απερίγραπτο συναίσθημα το να έχεις κάποιον δίπλα σου, στα εύκολα και στα δύσκολα, και να πορεύεστε μαζί.
ΔιαγραφήΑυτόν τον κάποιο προσμένω, Λιακαδάκι. Στο μεταξύ, όμως, δεν κάθομαι να κλαίγομαι. Υπάρχουν πολλές ομορφιές και μικροχαρές, που περιμένουν να τις τρυγήσεις και να σου χαρίσουν μια χαρούμενη νότα στην καθημερινότητα. Δεν είναι μόνο αυτές του Έρωτα. :)
Καλό απόγευμα! <3