Αγαπημένο μου ιστολόγιο,
Την χάσαμε λιγάκι την μπάλα ή είναι η ιδέα μου?
Πήγαινες για καρφί και σου ήρθε κεφαλιά... (όπως εκείνο το φιλί που σφράγισε την προδοσία)
Μια το κορμί στην αγκαλιά και μια στην εξορία...
Τη μια κρύο... Την άλλη ζέστη...
Μια λιακάδα... Μια μαυρίλα...
Μέσα ή έξω δεν έχει σημασία...
Σημασία έχει ότι υπάρχει...
Και θα υπάρχει για πολύ ακόμα...
Τη μια στιγμή είμαι έτοιμη να αποτίσω φόρο τιμής στο άγαλμα του αγνώστου αναγνώστη που με ανέχετε όλον αυτόν τον καιρό με τις βλακείες που τον τρατάρω ... και την άλλη να βάλω λουκέτο και να την κάνω με ελαφριά για ένα πιο ευάερο κι ευήλιο μέρος...
Είναι γεγονός! Δε ξέρω πια τι θέλω!
Αλλά κι αν ξέρω σίγουρα εκείνο δε θέλει εμένα...
Γμτ! Δε λέω... φταίω κι εγώ με τις βλακείες μου...
Εσύ αγαπημένο μου ιστολόγιο δεν ήσουν μαθημένο σε τέτοιες μεσοβέζικες καταστάσεις.
Ούτε είχες μάθει να κρατάς τεφτέρι στα λάθη μου...
Αυτό το έκανε ο αναγνώστης της μεταμεσονύχτιας ζώνης, αυτός που έκανε το γερμανικό 2-4.
Εμπλεξες λοιπόν μ'εμένα την παλαβή σουρουκλεμέ και τα'δες όλα...!
Ολα, όσα χρειαζότανε να δεις...
Φτάσαμε λοιπόν στον πάτο και είναι τόσο ήσυχα και τόσο όμορφα εδώ...
Μη γελάς! (σε βλέπω!) Είναι θέμα οπτικής..!
Γιατί από δω που είμαι, μόνο προς τα πάνω μπορώ πια να κοιτάζω... και είναι όμορφη η θέα γιατί βλέπω μόνο έναν υπέροχο γαλάζιο ουρανό.
Αντε βρε! Βάλτε τώρα ένα χεράκι να ανέβω!! Η έστω να πετάξω... !!
Λιακαδίτσα μου, προσπαθώ να καταλάβω αλλά..
ΑπάντησηΔιαγραφήΠιστεύω ότι όποιος έρχεται εδώ, δεν έρχεται με το ζόρι, έρχεται επειδή του αρέσει και επειδή έχεις κάτι να του πεις.
Για πάμε δυνατά. Δεν σε φοβάμαι εσένα.
Μια πανέμορφη Κυριακή να έχεις.
Welcome to the club αγαπητέ μου φίλε...
ΔιαγραφήΚαι γω δυσκολεύομαι να καταλάβω κάποια πράγματα... το μόνο που καταλαβαίνω την επίδρασή τους πάνω μου...
Να με φοβάσαι... Είμαι πολύ πιο εύθραυστη απ'όσο φαίνομαι...
Να'σαι καλά και καλή βδομάδα να έχεις!
Άνθρωποι είμαστε, καλό μου. Με τα πάνω μας και τα κάτω μας. Σαφώς κι έχεις κάθε δικαίωμα να γράφεις και τ' άσχημά σου. Να τα εκφράσεις και να τα βγάλεις έξω σου. Να ξεσπάσεις. Κι αυτός είναι ένας τρόπος που βοηθά στην ίαση, με τον τρόπο του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι είναι όταν έχεις πιάσει πάτο. Μην σε ανησυχεί ότι κάθισες στον πάτο του πηγαδιού. Είναι μέχρι να μαζέψεις δυνάμεις και να δώσεις την ώθηση. Μέχρι τότε συνέχισε να κοιτάζεις το κομμάτι του γαλάζιου. Δίνει ελπίδα και κίνητρο...
Καλημέρα, όοοολη μέρα...
http://www.oneman.gr/keimena/diaskedash/watchlist/article2041604.ece/BINARY/w540/7417277946_9241b1443a_z.jpg
Οταν θα βρούνε διέδοξο και τρόπο θα βγούνε όλα από μέσα μου σα χείμαρρος...
ΔιαγραφήΠρος στιγμήν το μόνο που βγαίνει από μέσα μου μικρές ανάσες...
Το γαλάζιο δεν παύω να το κοιτάζω... Το χαζεύω και θαρρώ πως ονειρεύομαι θάλασσα!
Να ένα καλό κίνητρο για να βγω από τον πάτο του πηγαδιού!
Με περιμένει η θάλασσα!! :)
Kαλησπέρα πλέον και καλή βδομάδα!
Y.Γ. Σε ευχαριστώ για το καφεδάκι! Χωρίς παρέα όμως δεν πίνω ποτέ καφέ...Προτιμώ να πίνω τσάι...
Μη φοβάσαι τίποτα...κρατάω τη σκάλα...ανέβαινεεεεε!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια :)
χαχαχα!
ΔιαγραφήΝα'σαι καλά παλιοκόριτσο!
Αυτή η αμεσότητα και ο αυθορμητισμός του σχολίου μου χαρίσανε ένα χαμόγελο...
Φιλάκια πολλά! :)
Ένα είναι το χρώμα μάτια μου ή μήπως ένα είναι το συναίσθημα ή και η καρδιά? Έναν χτύπο έχει?
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν ήσουν αυτό το Ένα τι αξία θα είχε ετούτη εδώ η σελίδα? Αν ήσουν μια επανάληψη πόσο βαρετή θα ήσουν!
Μα να που φτάνει κάθε τόσο η ώρα οι ιδέες, οι σκέψεις να ωριμάσουν και να σερβιριστούν με τρόπο διαφορετικό από τα συνηθισμένα σε εκείνους που νοιάζονται για σένα ... και τούτο το έδεσμα να είναι καλοσερβιρισμένο .... νόστιμο αλλά διαφορετικό για να ξυπνά η γεύση τις αισθήσεις.
Μέχρι να έρθει και πάλι η ώρα της επόμενης αλλαγής !
Σε φιλώ Λιακαδάκι :)
Mια παλέτα είμαι γεμάτη χρώματα...
ΔιαγραφήΜόνο που τελευταία το βασικό μαύρο έχει σκεπάσει όλα τ'άλλα...
Πρέπει να την ξύσω λιγάκι μπας και φανούν ξανά τα αποκάτω χρώματα...
Κρατώ την σοφή συμβουλή σου και προχωρώ...
Σ'ευχαριστώ πολύ Λεβινάκι μου!
Βάλε τα δυνατά σου και ελαχιστοποίησε τις βλακείες. Και, το κυριότερο, προσπάθησε να καταλάβεις γιατί τις κάνεις, ώστε να μην επαναληφθούν. Τότε θα νοιώσεις πιο ωραία. Προσωπικά αυτό προσπαθώ να κάνω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ φίλε Κάνθαρε...
ΔιαγραφήΕπαθα κι έμαθα... with the hard way δυστυχώς...
Το βαθύτερο αίτιο αναζητώ για να μην ξαναπέσω στην ίδια παγίδα...
Που θα μου πάει όμως...θα το ανακαλύψω...
Να'σαι καλά...
+1 στον Κάνθαρο. Επίσης,να θυμάσαι ότι δυνατός δεν είναι αυτός που δεν πέφτει ποτέ,αλλά αυτός που καταφέρνει να σηκώνεται ξανά και ξανά. Κι εγώ σου λέω ότι,μόλις το πιστέψεις κι εσύ η ίδια,θα σηκωθείς!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολλά φιλιά. :)
Οσο τετριμέννο κι αν ακούγεται αυτό δεν μπορώ παρά να του αποδώσω την σταθερή του αξία...
ΔιαγραφήΣε ευχαριστώ μικρή μου!
Φιλάκια πολλά και καλή βδομάδα να έχεις! :)
Το θέμα είναι να μην συμβιβάζεσαι με ημίμετρα. Από την άλλη, χρειάζεται να θυμάσαι ότι ο δικός σου πάτος είναι η κορυφή κάποιου άλλου. Τα πάντα είναι θέμα οπτικής όπως λες κι εσύ. Της δικής σου! :)
ΑπάντησηΔιαγραφήTι όμορφη σκέψη!
ΔιαγραφήΕιλικρινά μου έδωσες νέα οπτική!
Σε ευχαριστώ ταπεινά μεγαλειοτάτη μου!
Δεν συμβιβάστηκα ποτέ με ημίμετρα... ίσως για ένα μικρό απειροελάχιστο διάστημα μέχρι να συνειδητοποιήσω πως εγώ ΔΕΝ είμαι αυτή...πως δε μου πάει τούτο το "φουστάνι"...
Παρόλ'αυτά δε σου κρύβω ότι μου το χρεώνω το χρόνο που έχασα δοκιμάζοντάς το...
Πολλά φιλιά!
Τοκ τοκ...
ΑπάντησηΔιαγραφήεϊ ψιτ...καλεεε....
Η γειτονισσα ειμαι,απ΄το διπλανο πηγαδι...
Θα βρουμε τροπο...
Προς ωρας...εμενα καποιος μου πεταξε ενα σουβλακι και τρωω.
Να παρακαλας να σου πεταξουν κι εσενα κανα ντονατς
γιατι χλωμο και δυσκοιλιο το κοβω το "συντομα" εδω.
Μια...ηλιαχτιδα(μ'αλλον) προς Λιακαδα(ισως)
Φιλακια... :)
Να σου πω την αλήθεια θα καθησύχαζα την κατάστασή μου λίγο αν μου πετούσε κι εμένα κάποιος μια σοκολάτα... αλλά κανείς...
ΔιαγραφήΔεν ξέρω για τη χρονική "πορεία" του δικού μου Γολγοθά...
Μπορεί να τελειώσει από τη μια μέρα στην άλλη με τον πιο παράδοξο τρόπο...
Φιλάκια αγριομελωμένη ηλιαχτίδα! :)
Y.Γ. Στα κελιά και στα πηγάδια πρέπει να'χεις καλό γείτονα για να είναι πιο ανώδυνη η κατάσταση...
Δεν είμαι καλός στο να βγάζω άλλους από πηγάδια, χώρια που ώρες ώρες αναρωτιέμαι μήπως έχω πέσει και εγώ μέσα. Συνεπώς θα αρκεστώ στο να αφήσω ένα χαμόγελο και μία καλησπέρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή υπόλοιπη Κυριακή!
Και γω που όλοι λένε ότι είμαι φτιαγμένη να κάνω κάτι τέτοιο γιατί δε μπορώ τον εαυτό μου να τον βγάλω? (απορία ξανθής ύπαρξης).
ΔιαγραφήΜια σοκολάτα, ένα χαμόγελο γλυκό για το τσακίρ κέφι είναι ότι καλύτερο για τούτες τις στιγμές...
Σε ευχαριστώ!
Καλή βδομάδα να έχεις!
Μόνο ένα μπορώ να απαντήσω με σιγουριά στην απορία σου: Κανείς δεν είναι τέλειος!
ΔιαγραφήΣοκολάτα ε; Μη με κολάζεις τώρα και γενικά με τα γλυκά έχω ένα θέμα :p
Καλή εβδομάδα!
Δεν σε πολυπιάνω αλλά...
ΑπάντησηΔιαγραφήμην μας αφήσεις ορφανά τα αναγνωστοπαιδα σου!
Φιλουθια Λιακαδάκι!
ΔιαγραφήJamais!
Neverrrrrrrr!
Nunca!!
Ποτέ δε θα σας αφήσω... :)
Kαλό βράδυ Κάλια μου!
εγώ επειδή είμαι καινούρια θα αρκεστώ να σου πω
ΑπάντησηΔιαγραφήότι έχεις ένα υπέροχο ιστολόγιο με υπέροχη μουσική
και ωραία θέματα...καλό βράδυ ...
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΚαλώς ήλθες στην παρέα μας! :)