Βαρέθηκα πια...!

..αυτούς που μιλούν μοστράροντας ακατάπαυστα το υπερφίαλο εγώ τους...
... που λένε ότι έχουνε κατεβάσει όλες τις βιβλιοθήκες λες κι οι υπόλοιποι είμαστε μλκες...
... που έχουνε άποψη για όλους και για όλα...
... που κάνουνε επαναστάσεις από την οθόνη του υπολογιστή τους και ας μην έχουνε κατέβει ποτέ στην Αθήνα να συμμετάσχουν σε μια διαμαρτυρία, ένα συλαλητήριο...
... που έχουνε δυο μέτρα και δυο σταθμά και ενώ λένε "Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα" αφήνουν την Αθήνα να βγάλει το φίδι από την τρύπα αντί να ναυλώσουν μερικά πούλμαν και να κατέβουν στις διαδηλώσεις που γίνονται εδώ.
... που κατακρίνουν ανθρώπους για το συμβιβασμό που κάνουν στις ζωές τους, ξεχνώντας ότι δεν έχουνε όλοι ένα μπαμπά να σου χτίσει σπίτι και να σε στηρίξει σε μια τόσο μεγάλη κίνηση όπως είναι το διαζύγιο... ούτε έχουνε όλοι έναν γνωστό να σου βρει δουλειά...
.. που ενώ μιλάνε για το νόημα της ζωής διατυμπανίζοντας πως το έχουνε βρε,ι συνθλίβουν λεπτό το λεπτό τη δυναμική τους περνώντας ατελείωτες ώρες πίσω από μια οθόνη αντί να παράγουν οποιοδήποτε εθελοντικό έργο, την ώρα που η κοινωνία τους χρειάζεται περισσότερο από ποτέ...
... που ενώ λένε ότι σημασία έχει ο εσωτερικός μας κόσμος ποζάρουν όλη μέρα μπροστά σ'ένα καθρέπτη...
... που ενώ γράφουνε υπέροχα όταν τολμήσεις να πεις κάτι που δεν τους αρέσει σε ακυρώνουν με τον χειρότερο και πιο αγενή τρόπο... δείχνοντας έτσι ότι... τσάμπα τα βιβλία... τσάμπα η λάμπα που καίει... το στήσιμο  μπροστά στον καθρέπτη... τσάμπα όλα,  γιατί κάποιοι ευτυχώς έχουνε αρχίσει να καταλαβαίνουν...
... που ενώ κλαίγονται ότι λατρεύουν τα παιδιά ούτε υιοθετούν, ούτε γεννούνγια να μην χαλάσουν το σώμα τους...
... που χρησιμοποιούν το μπλογκ τους και τους άλλους γύρω τους για να κάνουνε κάποιον τρίτο να ζηλεψει...
... που κλέβουν τα γραπτά των άλλων και τα παρουσιάζουν δικά τους παίρνοντας αναίσχυντα και τα εύσημα...
... που πίσω από ψεύτικα χαμόγελα κρύβουνε ψυχική μιζέρια...

Οταν βλέπω τέτοια... απλά προσπερνώ...