Ονειρα…
Ονειρα προφητικά,
Ονειρα σκέψεις-παράσιτα…
Ονειρα επιθυμίες…
Ονειρα αλλόκοτα, σημαδιακά, τρομαχτικά…
Ονειρα χαμογελαστά, τρυφερά, όνειρα υγρά…
Oλοι οι άνθρωποι ονειρεύονται αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο…
Εκείνοι που ονειρεύονται τη νύχτα μέσα στις σκονισμένες γωνιές του μυαλού τους,ξυπνούν την ημέρα για να ανακαλύψουν ότι όλα ήταν μια ματαιότητα.
Εκείνοι όμως που είναι οι ονειροπαρμένοι της ημέρας είναι άνθρωποι επικίνδυνοι, γιατί κάνουν πραγματικότητα το όνειρο, και το όνειρο γίνεται πραγματικότητα όταν ονειρευόμαστε με μάτια ανοιχτά…
Το πιό ελεύθερο πράγμα στη ζωή, είναι τα όνειρα!Δε φυλακίζονται, δεν περιορίζονται, δε δεσμεύονται, δεν έχουν τόπο και χρόνο.
Πάνε σ΄όλους τους ανθρώπους, αλλά δεν ανήκουν σε κανέναν!
Μπορείς να τα απολαύσεις, να φύγεις μαζί τους, δε μπορείς όμως να τα κλέψεις!
Μπορεί να είναι όμορφα, μπορεί και άσχημα…
Ερχονται στον ύπνο μας παρασιτικά μα καμμιά φορά τα προσκαλούμε κι όταν είμαστε ξύπνιοι….
Ερχονται μαζί μας, όπου κι αν πάμε…
Στις διακοπές μας, στα ταξίδια μας, τρυπώνουν στο κελί της φυλακής, στο κελί του μοναχού, μας συντροφεύουν παντού.
Δε μας ξεχνούν ποτέ, εμείς συνήθως τα ξεχνάμε εύκολα.
Να γινόμασταν και μεις όνειρα, να μη μας σταμάταγε κανείς και πουθενά……….!!
Εύχομαι όπως κι αν είναι τα όνειρά σας απόψε να έχουν χρώματα!
Καλή σας νύχτα…
“ Θυμάμαι κάποτε μπορούσα ν’αγαπάω, να κλαίω ως τα χαράματα απ’αγάπη. Τώρα μπορώ μόνο να θυμάμαι… Κάποτε μπορούσα να γελάω… Τώρα μόνο σκόρπια χαμόγελα από το χθες γεμίζουν τον χώρο…”
Γέμισε πάλι σκιές και πρέπει να μάθει να πορεύεται με αυτές…
Για λίγο έστω… Πάλεψε πολλές φορές να μοιραστεί τους δαίμονες τις ψυχής της.
Να δανειστεί τα μάτια του μήπως και γίνουν οι εφιάλτες όνειρα…
Τώρα μένει πάλι στο σκοτάδι να ψάχνει το φως των ονείρων της.
Είδε για λίγο μια λάμψη από όνειρο μα χάθηκε πριν προλάβει να φωτίσει το βλέμμα της…
Δε θα κλάψει! Γιατί ξέρει πως δεν πρέπει να ψάχνει την ψυχή της σε ξένα χέρια.
Δεν πονάει! Γιατί είδε λίγο φως και ας χάθηκε για πάντα.
Θα βρει νέα ψέμματα ν’ακούσει, νέα βλέμματα να ξεκουράσει τη ματιά της, νέα μονοπάτια να περπατήσει, νέα χρώματα να ντύσει την ψυχή της.
Θα αναπολεί για λίγο τα ξένα χρώματα που σκόρπισαν στο χώρο της, μα κάποτε θα μάθει να ξεχνάει.
Δε θα τα αναζητήσει ποτέ ξανά, μα θα της δείξουν για λίγο αυτά το δρόμο.
Κρατάει δυο πνοές, δυο λέξεις, δυο αλήθειες και δυο ψέμματα να φτιάξει την αλήθεια της…
Θα κάνει μια ευχή στ’αστέρια να μην χαθούν ξανά τόσο εύκολα τα όνειρά της.
Και θα περιμένει τον δικό της Δεκαπενταύγουστο, κι ας μην έρθει ποτέ ξανά…
Οι πράξεις γίνονται από αυτούς που θέλουν και μπορούν.
Τα λόγια λέγονται από αυτούς που θέλουν, αλλά δεν μπορούν.
Όταν επέλθει η σιωπή δεν θέλεις πια, μα ούτε και μπορείς.
Είναι μόνο η τελεία που αποφεύγεις να βάλεις. Θυμίζει αγχόνη.
Και έτσι βάζεις αποσιωπητικά… αφήνοντας κάποιο αμυδρό και φρούδο ίχνος ελπίδας…
Eκτός από χρυσός είναι και ανάγκη.
Προλαβαίνοντας όσα μπορεί να ακουστούν έξω από μένα…
Προλαβαίνοντας όσους ψάχνουν απαντήσεις σε ηλίθιες ερωτήσεις…
Προλαβαίνοντας εμένα πριν γίνω ότι φοβάμαι.
Καλύτερα να κλείσω το μικρόφωνό μου μέχρι να βρω καινούργιο.
Εμεινα από μπαταρίες…
Υ.Γ Ψυχολογία καλή, ηθικόν ακμαιότατον, διάθεση οκ, έμπνευση μηδέν, όρεξη για socialising υπό το μηδέν.
Στον ωκεανό της νύχτας σε ανταμώνω..
Και σκύβω πάνω σου...Στον κόσμο σου...Στα θέλω σου...
Στα όσα φοβάσαι...Στα όσα θες...
Σε όσα αγαπάς...Σε όσα μισείς...
Στους λαβύρινθους της σκέψης σου...
Στους πλανήτες των ματιών σου...
Στο ξελόγιασμά σου...
Οταν αλώνεις κάθε μου αντίσταση.
Οταν με καίει ο πυρετός σου.
Οταν κατακτώ το άπειρο και το απόλυτο.
Oταν σπουδάζω δίπλα σου...
Oταν εν γνώσει κι εν αγνοία μου καταθέτω στο βωμό του Ερωτά Σου και συλλαβίζω την αλφάβητο απ΄την αρχή…
Κάτω απ΄την πανσέληνο…
Μέσα στα μάτια σου.
Σαν υμνωδός που συνθέτει την ακολουθία του Ερωτα.
Ακολουθώντας τους δρόμους του κορμιού.
Τους ήχους. Τους τόνους και τα ημιτόνια.
Τις συστολές και τις διαστολές Μου.
Τα ξεσπάσματα της ηδονής Μου και την άλμη των χυμών Σου.
Τις ριπές του πάθους Σου. Οταν θέλω. Οταν…
Σε…
Επιθυμώ.
Λαχταράω.
Κουρσεύω.
Λεηλατώ.
Χαράζω.
Ιχνηλατώ.
Γητεύω.
Νιώθω.
Αγγίζω.
Δονώ.
Ξελογιάζω.
Μεταφράζω.
Μεταλαμβάνω.
Ανασαίνω.
Αφουγκράζομαι.
Οταν...
Υπάρχω μόνο στο άγγιγμά σου...
