Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011

Σε νοιώθω...


Ηρθε η ώρα του απολογισμού.

Αμύθητα κέρδη, ανυπολόγιστες ζημίες.
Ισολογισμός αρνητικός.
Λάθος επένδυση.
Μηδέν εις το πηλίκον.

Μόνος ξεκίνησες, μόνος κατέληξες.

Μα πώς κατάφερες να είσαι τώρα περισσότερο μόνος παρά πρώτα;

Και όμως γίνεται...

Γίνεται να βγάζεις κάποιον από την πόρτα και να σου μπαίνει από το παράθυρο? Και αυτό γίνεται δυστυχώς... Μην ανησυχείς και θα περάσει...



1 σχόλιο:

  1. όλα σχεδόν περνάνε.συν τω χρόνω

    μα πάντα κάτι αφήνουν..μια αμυχή..μια ουλή..ένα κάτι..

    το πως θα διαχειριστείς το μετά και αυτό που αφήνει..

    αυτό είναι το ζητούμενο

    ο αγώνας και η αγωνία συνάμα..

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πριν σχολιάσεις ζύγισέ το καλά!
Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...