Πρέπει να το πάρεις απόφαση ψυχή μου... Υπάρχουν πράγματα που δεν ισχύουν για πάντα... Κάποια συναισθήματα δεν διαρκούν αιώνια... Μερικοί δρόμοι δεν είναι ατελείωτοι... Και κάποιοι άνθρωποι είναι απλά περαστικοί από τη ζωή μας...
Γι'αυτό ψυχή μου μην ονειρεύσαι την αιωνιότητα αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού...!
Λάθος πρώτο: Δε πρέπει να κρίνουμε τα πάντα εξ'ιδίων...! Oύτε όλοι εχουνε τα κότσια να διαβούνε το δρόμο μέχρι το "τέλος"... ούτε την ίδια φωτιά μέσα σους... ούτε το ίδιο φως στην ψυχή τους... OΠΩΣ ΕΜΕΙΣ...του CLUB...
Σε ένα παιχνίδι που παίζεται με δυο οι κανόνες δεν φτιάχνονται μόνο από μας... Δυστυχώς...
Θα κρατήσω πάντως το: "..ίσως συναντήσεις το αιώνιο μέχρι το τέλος" γιατί είμαι αισιόδοξο κοριτσάκι... ;)
Σκέπτομαι. Το έχω πάρει απόφαση ή στην επόμενη στάση πάλι θα ονειρεύομαι πως θα προχωρούμε μαζί για πάντα ζαλισμένος απο τον ατέλειωτο δρόμο του έρωτα ? Εχεις δίκιο. Το δυνατό ειναι μπροστά μας. Στο παρόν. Εδώ. ΑΣ
Δε ξερεις ποσο σε καταλαβαίνω... Υπάρχουν δυο είδη ανθρώπων... αυτοί που πιστεύουν και οι άλλοι... οι "άπιστοι"... Η μετάβαση από το ένα είδος στο άλλο είναι δύσκολη αλλά κάποιες φορές απολύτως απαραίτητη για να μπορέσεις να συνεχίσεις...γιατί αυτό βέβαια είναι το ζητούμενο... Δεν μπορείς όχι μόνο να μιλάς για μέλλον αλλά ούτε να ζεις το παρόν αν το ένα πόδι είναι στο παρελθόν... Κάποτε για μένα το τραγούδι αυτό ήταν ύμνος... Στο αφιερώνω μέχρι...
κι όμως.κάποιες ψυχές εξακολουθούν να πιστεύουν (σ)την αιωνιότητα
ΑπάντησηΔιαγραφήκακό του κεφαλιού τους,θα πουν κάποιοι
αγύριστα κεφάλια,θα πω εγώ
ίσως γιατί είναι σίγουροι.πως έχουν δίκιο.κι όλα οδηγούν στην αιωνιότητα
έστω και στο παρά ένα
και που ξέρεις..εξαντλώντας το δυνατό..ίσως συναντήσεις το αιώνιο
μέχρι το τέλος"
Welcome to the club αγαπητή μου...! :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΛάθος πρώτο: Δε πρέπει να κρίνουμε τα πάντα εξ'ιδίων...!
Oύτε όλοι εχουνε τα κότσια να διαβούνε το δρόμο μέχρι το "τέλος"... ούτε την ίδια φωτιά μέσα σους... ούτε το ίδιο φως στην ψυχή τους... OΠΩΣ ΕΜΕΙΣ...του CLUB...
Σε ένα παιχνίδι που παίζεται με δυο οι κανόνες δεν φτιάχνονται μόνο από μας... Δυστυχώς...
Θα κρατήσω πάντως το:
"..ίσως συναντήσεις το αιώνιο
μέχρι το τέλος" γιατί είμαι αισιόδοξο κοριτσάκι... ;)
Σκέπτομαι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο έχω πάρει απόφαση ή στην επόμενη στάση πάλι θα ονειρεύομαι πως θα προχωρούμε μαζί για πάντα ζαλισμένος απο τον ατέλειωτο δρόμο του έρωτα ?
Εχεις δίκιο. Το δυνατό ειναι μπροστά μας. Στο παρόν. Εδώ.
ΑΣ
Δε ξερεις ποσο σε καταλαβαίνω...
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχουν δυο είδη ανθρώπων... αυτοί που πιστεύουν και οι άλλοι... οι "άπιστοι"...
Η μετάβαση από το ένα είδος στο άλλο είναι δύσκολη αλλά κάποιες φορές απολύτως απαραίτητη για να μπορέσεις να συνεχίσεις...γιατί αυτό βέβαια είναι το ζητούμενο... Δεν μπορείς όχι μόνο να μιλάς για μέλλον αλλά ούτε να ζεις το παρόν αν το ένα πόδι είναι στο παρελθόν...
Κάποτε για μένα το τραγούδι αυτό ήταν ύμνος... Στο αφιερώνω μέχρι...
http://www.youtube.com/watch?v=waSKw2iaG9E&feature=autoplay&list=FLFEntBfmrHkc&index=211&playnext=1