Ολα τα βλέπεις.
Πολλές φορές θέλεις να κλείσεις τα μάτια στις εικόνες.
Να βουλώσεις τ’ αυτιά στις κραυγές.
Θέλεις όλος ο κόσμος να καλυφθεί από ένα πέπλο.
Να μην περνάνε οι ματιές αυτών που κάτι περιμένουν από σένα.
Τα μάτια είναι τα πιο φλύαρα.
Ζητάνε, ζητάνε, αδηφάγα μάτια ζητάνε ακόμα και όταν τα έχουν πάρει όλα.
Ολα έρχονται σε σένα τελικά.
Είσαι αποδέκτης μυστικών και εξομολογήσεων.
Ξέρεις παρόλο που δε θέλεις να ξέρεις.
Ξέρεις παρόλο που δε θέλει να σου πει.
Ξέρεις παρόλο που δεν βοηθάει να ξέρεις.
Λεπτές αποχρώσεις στον ήχο της φωνής.
Ενα στιγμιαίο κόμπιασμα. Ένα βλέμμα που αποφεύχθηκε. ΞΕΡΩ!
Αλλά πόσο δε θέλω να ξέρω τελικά…
ξέρεις...αυτό που αποφεύγεις :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΞέρω.. κι όταν με αποφεύγουνε... :)
ΑπάντησηΔιαγραφήπάντα ή σχεδόν πάντα ξέρουμε και καταλαβαίνουμε..
ΑπάντησηΔιαγραφήακόμα κι όταν δε θέλουμε..
πως να κρυφτείς απ το βλέμμα;
είναι τόσο αποκαλυπτικό..
πως να κρυφτείς από τις λέξεις;
που σχεδόν πάντα σε προδίδουν..
κι ας μη θες να ξέρεις.ή δε θες να βλέπεις..