Θα μπορούσα να γράψω για την ποίηση ή να επιλέξω να παρουσιάσω κάτι.
Κάτι εύκολο… γρήγορο…έτοιμο…μασημένη τροφή δηλαδή…(για να μην πω κονσέρβα…)
Ομως όχι!
Ερχονται στιγμές που τα λόγια των άλλων, όσο όμορφα, όσο σοφά, όσο ποιητικά κι αν είναι δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά ένα φτηνό λυσάρι που πήρες στα χέρια σου για να περάσεις κάποιο μάθημα σχολικό.
Το ξέρεις … και το ξέρουν…
Κι αν ψάχνεις τη σιγουριά στα λόγια των σοφών, των γκουρού, κάθε λογής δασκάλων, φιλοσόφων ή αρχηγών δε θα τη βρεις εκεί.
Είναι μονάχα ο δύσκολος εκείνος δρόμος, ο μη πεπατημένος, ο έξω από τα μονοπάτια που δεν έχει ακόμα χαραχτεί και μένει σε σένα το βάρος να το κάνεις και ύστερα να τον διαβείς, χωρίς εγγύηση καμμιά, εκτός ίσως απ’ τον αχό της θάλασσας που ακούγεται στο βάθος...

Καλό μήνα!...