Ξέρεις πως είναι...?

... να καίγεσαι από τον "ήλιο" και ας είναι περασμένα μεσάνυχτα?
... να κάνεις έρωτα μόνο με το βλέμμα?
... να δίνεσαι και να αφήνεσαι χωρίς όρια... χωρίς όρους?
... να επιθυμείς έρωτα και να σε κερνάνε θάνατο?
... να θες ταυτόχρονα φεγγάρι και ήλιο στον ίδιο ουρανό?
... να αποδεικνύεσαι ο μεγαλύτερος εχθρός του εαυτού σου?
... να αποσβολώνεσαι από έρωτα?
... να ξεμένεις από εγωϊσμό και να σου περισσεύει η αγάπη?
... να σε εμπνέουν να αγαπάς αληθινά?
... να σου λέει ότι "όσο υπάρχεις εσύ μέσα του δεν υπάρχει γκρίζο στον ουρανό του" και μετά να φεύγει?
... να κλαίει από έρωτα για σένα και μετά να εξαφανίζεται γιατί δεν μπορεί να αντέξει τα συναισθήματά του?
... να σε προσκαλεί ο άλλος μέσα του να ζήσεις και μετά να σε ακυρώνει?
... να αγαπάς μια γυρισμένη πλάτη?
... να ελπίζεις ακόμη και όταν δεν σου έχουνε μείνει δυνάμεις?
... να δίνεις τόση αγάπη που στο τέλος να νιώθεις άδειος?
... να ρίχνουν αλάτι καθημερινά στις πληγές σου?
... να μην υπάρχεις χωρίς "Εκείνον"?

.....................


Εγώ ξέρω!

Σε ευχαριστώ μωρό μου... Ησουν πολύ καλός δάσκαλος...

Καλημέρα... υπό την επήρεια μιας ακόμη Πανσελήνου...