Για σένα κλειδώνομαι.....στη σκέψη σου και μόνο, ρίγη ηδονής διαπερνούν κάθε ρυτίδα του κορμιού μου
Για σένα ανοίγω...
... σαν ρόδο τα πέταλά μου κοκκινίζουν κι υγραίνονται στη σκέψη της δικής σου πρωϊνής δροσοσταλιάς...
Τα χείλη μου ανοίγουν διψασμένα στο πρόσταγμά σου αναζητώντας εσένα...
Διψούν ν'αγγίξουν τα δικά σου... κι ας χαθούν σε πιο μεγάλη δίψα μετά...
Θέλουν να μείνουν εκεί αγκαλιασμένα σ'ενα ατέρμονο φιλί ανταλλαγής υγρών...
Γυρεύουν να μεταλάβουν την ουσία σου... να τη μετουσιώσουν σε νέκταρ και να στη δώσουν πίσω να την πιεις...
Γίνομαι αλχημιστής για χάρη σου...
Κοινωνώ τον πόθο σου δίνοντας σου πάθος... αγια μετάληψη το άγγιγμά σου...
Γίνομαι μάγισσα χύνομαι μέσα σου και αφήνομαι...
Κάνω ξόρκι στον έρωτά σου να μην τελειώσει ποτέ...
Γίνομαι σούφι και ψάχνω το θεό χορεύοντας πάνω σου... με σένα μέσα μου...
Στα όνειρά σου μπαίνω και σε κουρσεύω...
Γίνομαι μήτρα και ξεχυλίζω απ'το είναι σου...
Γίνομαι μήτρα και ξεχυλίζω απ'το είναι σου...
Στους ωκεανούς της ηδονής μου σ'οδηγώ... τ'απάνεμο δεν θα το βρεις εδώ καρδιά μου...
Ναυαγώ μέσα σου... κολυμπώ στα απύθμενα βάθη της ψυχής σου... αφήνομαι...
Το κορμί μου σ'αγκαλιάζει...
Τα μαλλιά μου σε σκεπάζουν...
Τα δάχτυλά μου μετρούν το κορμί σου σπιθαμή προς σπιθαμή...
Τα νύχια μου παλεύουν κάθε στιγμή σε κάθε μικρή ή μεγάλη ηδονή να συναντήσουν τον αντίπαλο εραστή...να σκίσουν τα σπλάχνα του... να λυτρωθούν απ'αυτόν...
Ζω μέσα σου κάθε που μέσα μου εισβάλλεις... κάθε που η φωνή σου τ'ονομά μου φωνάζει...
Πεθαίνω όταν οι χυμοί μου ηδονικά κυλούν στο γυμνό σου κορμί... κάθε που υγραίνεις την κάθε μου πτυχή...
Ανασταίνομαι κάθε που σου δίνομαι δίχως όρια οταν οι λυγμοί της ηδονής με κυριεύουν...
Ναυαγώ μέσα σου... κολυμπώ στα απύθμενα βάθη της ψυχής σου... αφήνομαι...
Το κορμί μου σ'αγκαλιάζει...
Τα μαλλιά μου σε σκεπάζουν...
Τα δάχτυλά μου μετρούν το κορμί σου σπιθαμή προς σπιθαμή...
Τα νύχια μου παλεύουν κάθε στιγμή σε κάθε μικρή ή μεγάλη ηδονή να συναντήσουν τον αντίπαλο εραστή...να σκίσουν τα σπλάχνα του... να λυτρωθούν απ'αυτόν...
Ζω μέσα σου κάθε που μέσα μου εισβάλλεις... κάθε που η φωνή σου τ'ονομά μου φωνάζει...
Πεθαίνω όταν οι χυμοί μου ηδονικά κυλούν στο γυμνό σου κορμί... κάθε που υγραίνεις την κάθε μου πτυχή...
Ανασταίνομαι κάθε που σου δίνομαι δίχως όρια οταν οι λυγμοί της ηδονής με κυριεύουν...
Κι όταν νοιώθω την παράξενη αυτή γιορτή στο κορμί μου γίνομαι χορεύτρια κι αφήνομαι σ'έναν αέναο ηδονικό στροβιλισμό...
Απεκδύομαι το "εγώ" και γίνομαι "εσύ"... για να νοιώσω κοντά σου... για να σ'εχω μέσα μου...
Γιατί σε θέλω... κάθε στιγμή και με κάθε τρόπο...
μέσα μου...
Γιατί σε θέλω... κάθε στιγμή και με κάθε τρόπο...
μέσα μου...
Κλείνω τα μάτια κι ανοίγω την ψυχή ... ψυχή μου
Εξομολόγηση βαθιά για Εκείνον, με λέξεις που δείχνουν την ομορφιά της καρδιάς σου και τον έρωτα που δίνεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠανέμορφες σκέψεις για Εκείνον που σ'έκανε να μιλάς με ρήματα ακραία που υμνούν τον έρωτα.
Είθε να βρίσκεται κάπου εδω γύρω και να τις διαβάζει. Να ξέρει ότι άφησες εδω κορμί, ψυχή, καρδιά, ζωή, μόνο για Εκείνον.
Υπέροχο.
Ισως αυτη τη στιγμή να "μολύνω" την κατάθεσή σου αλλά ήθελα να σου γράψω αυτο και μόνο. Υπέροχο, μικ.... μου.
ΑΝ
:)
ΑπάντησηΔιαγραφήXαίρομαι που σου άρεσε καθρέπτη μου...
(μα... πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει άλλωστε?)
Εκείνος... που έλεγε πως ήμουν η ζωή του και με λάτρευε... εκείνος που έκλαιγε από το τηλέφωνο γιατί δεν άντεχε... δεν είναι πια τριγύρω και το ξέρεις...
Εκείνος δεν ήθελε καν να διαβάσει το μπλογκ εκείνο που είχα φτιάξει για κείνον και κρατούσα κλειδωμένο... θυμάσαι?
Γύρισε το διακόπτη ξαφνικά σε μια μέρα....
Τι κι αν εγώ είμαι ακόμη στο "ΟΝ".
Σημείο αναφοράς ο έρωτας και η θαλασσα πάντα στη ζωή μου... Μέσα μου... Με τέτοιους εμπνευστές πως να μην γράφω?
Πως να μη ζωγραφίζω?
Πως να μην ονειρεύομαι?
Τα καλύτερα ταξίδια είναι αυτά που δεν έγιναν ποτέ... και οι μεγαλύτεροι έρωτες είναι οι ανεκπλήρωτοι... Κράτα το αυτό και θα με θυμηθείς...
Βέβαια η αλήθεια είναι πως αλλιώς είχε αρχικά γραφτεί το κείμενο......... και στην πορεία κάτι με έκανε να το αλλάξω...
Υ.Γ. Στον πίνακα να προσθέσω μερικές παπαρούνες η να αφήσω την καμμένη ελιά έτσι? Θαρρώ πως θα ερχόταν σε όμορφη αντίθεση η νεκρή με τη ζωντανή φύση...
"κι αν έφυγα πάντα θα 'μαι εδώ.Θα ζω μέσα σου και μέσα από σένα.Θα υπάρχω σε ό,τι βλέπεις και αγγίζεις.Θα με ψάχνεις σε δανεικές αγκάλες,σε κλεμμένα φιλιά..
ΑπάντησηΔιαγραφήμα τίποτα δεν θα΄ναι όπως πριν
γιατί μόνο εγώ ξέρω τον τρόπο να σε ξεκλειδώνω..να σε κουρσεύω και να σε λεηλατώ σαν άλλη Καρχηδόνα..βίαια και τρυφερά συνάμα..κι εσύ να παραδίνεσαι σε μένα πρωτόγονα..πρωτόγνωρα..
με πάθος κι οδύνη..
με ηδονή και πόνο..
κάθε που διαφεντεύω όλο σου το είναι..
κλείνω τα μάτια και ανοίγω την ψυχή..
σεργιάνισε την..
άλωσε με
κουρσεψέ με
λεηλάτησέ με..
όπως εγώ
εσένα.."
ίσως ό,τι πιο όμορφο έχω διαβάσει από σένα..
δεν έχω άλλα λόγια..
και θαρρώ πως δεν χρειάζονται..
φιλιά πολλά