Oι πρώτες άσπρες τρίχες έκαναν την εμφάνισή τους φίλε μου (κι ας χάνονται μες στα ξανθά μου μαλλιά) … το ίδιο και οι πρώτες ρυτίδες…κι ας χάνονται κάθε που σε κοιτάζω...

Μα μένα δε με νοιάζει…

Μου φέρεται τρυφερά έμένα ο χρόνος, είναι δικός μου ….

Τον εχω δωροδοκήσει με μπόλικες αναμνήσεις και κείνος μου έδωσε σε αντάλλαγμα άσπρες τρίχες για τη δύσκολη μύηση στην Τέχνη της ζωής και ρυτίδες που’ναι από γέλιο και γκριμάτσες πειράγματος…

Δε με πειράζει…

Ποτέ άλλωστε δε με σταμάτησε ένα κραγιόν από το να φάω ή να φιλήσω...

Ποτέ ένα μέϊκ απ από το να κλάψω και ποτέ μια βροχή από το να περπατήσω.

Πάντα έκανα αυτό που ήθελα όσο τρελλό κι αν ήταν...

"...Είχα πάντα την "τρέλλα" μου…

Πρόσεχε όμως όταν περιτριγυρίζεσαι από σώφρονες.

Στην έχουν στημένη! Καλύτερα μη λες πολλά…

Μην ξεχνάς στο φινάλε πως η τρέλλα σου είναι υπόθεση αυστηρά προσωπική.

Kαι μη φοβάσαι καλέ! Μην άγχεσαι τόσο με τα γηρατειά.

Σου λέω εγώ και να το ξέρεις: Οι τρελλοι δε γερνανε!!

Δεν έχει ημερομηνία λήξεως η τρέλλα.

Πρόσεξε μόνο. Πρόσεξε πολύ. Αν χάσει τη φρεσκάδα της γίνεται αφάνταστα βαρετή.

Και τότε φιλαράκι μου χίλιες φορές γέρος παρά μπαγιάτικος τρελλός!"

Αλκυόνη Παπαδάκη