Oταν χορεύει η καρδιά στα περασμένα δεν είναι πάντοτε ευτυχισμένη.
Η νοσταλγία αρχίζει και πονάει πιο ενοχλητικά απ’ όσο μπορείς να αντέξεις.
Η απογοήτευση κι η θλίψη επιστρέφουν επικίνδυνα, έτοιμες να παλέψουν με την ισορροπία του μυαλού σου.
Που έτσι κι αλλιώς δεν στέκει πάντα καλά στη θέση του…
Κουράζεσαι να θυμάσαι κάποτε…
Σταματάς να ελπίζεις… κι ας συνεχίζεις να πονάς...
Είναι τότε που παραιτείσαι και σκέφτεσαι ότι θα ‘τανε καλύτερα ένα αξιοπρεπές τέλος, παρά η μόνιμη αναμονή του τίποτα.
παιχνίδια του μυαλού
ΑπάντησηΔιαγραφήπαιχνίδια της καρδιάς
κοινός παρονομαστής?
οι θύμησες.η νοσταλγία
μα όχι μόνο αυτές..
και το απέλπιδο μέλλον
αυτό που σε κάνει να ελπίζεις (σ)τα πάντα και ταυτόχρονα (σ)το τίποτα..
φιλιά πολλά