Λένε πως ο κατήφορος έχει μόνο αρχή.

(Αυτό το λένε, βέβαια, όσοι δεν έφτασαν ως το τέλος)

Λένε επίσης πως όταν δώσεις τη βουτιά από την άκρη του γκρεμού φταίει το κεφάλι σου που δε σε κράτησε.

Φταίει ασφαλώς το κεφαλάκι σου αλλά κάποιος σου την κατάφερε την τελική σπρωξιά.

Κι αυτός ο κάποιος δεν ήταν ένας τυχαίος. Ενας απλός περαστικός.

Δικός σου καλεσμένος ήταν. Παρεάκι σου.

Αλκυόνη Παπαδάκη (Στον ίσκιο των πουλιών)

Y.Γ. Σήμερα ξύπνησα με την περίεργη μεταλλική γεύση αίματος στο στόμα...