Τρίτη 16 Ιουλίου 2013

Let her go...

Πολλές φορές χρειάζεται το σκοτάδι για να καταλάβουμε την απουσία του φωτός...

12 σχόλια:

  1. Ποσα σκοταδια πια χρειαζονται
    για τις αυτονοητες ηλιολουστες αχτινες?
    Θα τον σβησω τον ηλιο μια μερα...
    να το θυμασαι....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλα.Φτιαξε εναν καφε και βλεπουμε...

    Ειναι κατι σαν:
    -Μανα,θα κανω επανασταση!
    -Που θα πας,παιδακι μου,βρεχει εξω.
    -Σωστα...ειμαι και λουσμενος....

    Καλημερα.Χμμμμμ οντως καλημερα....ο ηλιος που????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ήρθα για να ακούσω λίγη μουσική της προκοπής!!!
    Αχαχαχαχα!!!
    Σε φιλώ και καλό σου βραδάκι! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν φοβόμαστε το σκοτάδι,ούτε περιμένουμε άπραγοι να εμφανιστεί το φως απ' το πουθενά. Στην τελική,ανάβουμε κεράκι και το δημιουργούμε μόνοι μας!

    Πολλά φιλάκια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πέρασα για μια καλησπέρα!
    Ωραία μουσικούλα! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στο σκοτάδι άλλωστε, διαστέλλονται οι κόρες των ματιών και οξύνονται οι αισθήσεις.
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ετσι...!
      Πως με πιάνεις, πως με πιάνεις!!
      Πολλά φιλάκια πτηνούλι μου! :)

      Διαγραφή

Πριν σχολιάσεις ζύγισέ το καλά!
Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...