Aυτή η ζωή, δεν είναι ζωή.
Είναι προθάλαμος για αυτούς που έρχονται και αυτούς που φεύγουν.
Αυτή η ζωή είναι ένα παρατραβηγμένο πορτοκαλί.
Ενα πάγωμα του χρόνου από την πραγματική ζωή.

Αυτός ο θάνατος, δεν είναι θάνατος…
Είναι ένα κρυφοκοίταγμα πίσω από την κουρτίνα που σε γεμίζει τρόμο.
Μια παρατεταμένη αγωνία…
Ενα βασανιστήριο…
Μια διεστραμμένη φάρσα που κάποιος εκεί ψηλά μου κάνει ξανά και ξανά.
Αϊ στο καλό πια!
Πότε θα ανοίξει επιτέλους το κόκκινο να διασχίσω το δρόμο?

(Δανεικό από παλιό μου blog μα και τόσο πολύ επίκαιρο...)