... και ξάφνου στο άκουσμα κάποιων νέων θέλω ξαφνικά να διακτινιστώ στο "αλλού"...... και η αγκαλιά που τόσο καιρό έχει μείνει μετέωρη θέλω να γεμίσει... εκεί...
... και η σκέψη ενός προσώπου που έχει την ανάγκη μου με κάνει να θέλω να λιώσω... να γίνω ρευστή και να περάσω μέσα απ'τα σύρματα και τα καλώδια και να χυθώ εκεί ακριβώς που πρέπει...
... και ο χρόνος που κυλάει και οι καταστάσεις που τον παίρνουν μακριά μου...
Θέλω...
Σε θέλω...
Ηθ-έλα..
...απόψε να είσαι εδώ...
Να κοιμηθείς εδώ...
Μαζί μου... δίπλα μου...
Πως ένα τέτοιο βράδυ να μείνεις χωρίς αγκαλιά?
.......................................
Ποτέ μου δε θέλησα τόσο πολύ να νοιώσω μέσα μου έναν άντρα όσο εσένα εκείνη τη μέρα ...
http://www.youtube.com/watch?v=1EWGTz2pBSQ&feature=colike
ΑπάντησηΔιαγραφήένα τέτοιο ερωτικό μήνυμα δεν έχει παρά να ντυθεί με ελληνικούς στίχους
Καλή ακρόαση!!
Υ.Γ. δεν ξέρω αν σου αρέσει ο Ρέμος... αλλά πάει με το ποστ!!
Υ.Γ.1 Πρέπει να συνηθίσεις την παρουσία της σκιάς... και να την αφήσεις απλά να έρχεται ως γλυκιά ανάμνηση και όχι ως πληγή που μένει ανοιχτή...
Σε ευχαριστώ καλή μου! Δεν είναι το ειδος της μουσικής που ακούω (4 χρόνια στο Αvalon δεν είχε μπει ποτέ τέτοια... και για να είμαι ειλικρινής μόνο το 3% ήταν ελληνική μουσική)
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμως ξέρεις κάτι?
Σου έχω απόλυτη εμπιστοσύνη...
Γιατί έχεις καλή κρίση "γενικώς"... :)
Πάω να το απολαύσω.
Φιλιά!
Y.Γ. Οι σκιές μας δείχνουν ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί... Φοβού τη μέρα που δε θα δεις τη σκιά σου να σ'ακολουθεί..
Τελικά, είσαι γυναίκα-αράχνη;
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό δε μπορώ να το πω εγώ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΜόνο αυτοί που με ξέρουν μπορούν να δεχτούν ή να απορρίψουν έναν τέτοιον χαρακτηρισμό.