Η φωτογραφία που βλέπετε, ήρθε στο μέηλ μου με τον τίτλο: «Ο Μπομπ Σφουγγαράκης στην Αθήνα».
Στην αρχή ομολογώ γέλασα και γω, μετά όμως μόλις συνειδητοποίησα τη φρίκη που προέκυψε από τη δύναμη αυτής της φωτογραφίας έβαλα τα κλάματα.
Φτάσαμε να γελάμε με τις ανθρώπινες τραγωδίες. Με αυτά που συμβαίνουν δίπλα μας.
Εμείς βολεμένοι στις ζωούλες μας και δίπλα μας οι οικονομικοί μετανάστες, οι πρόσφυγες πολέμου που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, οι εκτοπισμένοι, οι χτυπημένοι από φυσικές καταστροφές, οι άστεγοι, μας κάνουν να γελάμε.
Μας κάνουν να γελάμε με την κακή μοίρα τους ενώ θα έπρεπε να γελάμε με τα χάλια μας…
Οπως αυτός που τράβηξε τη φωτογραφία αυτή και τη διένημε με τον τίτλο "Μπομπ ο σφουγγαράκης" στο διαδίκτυο.
Το μόνο που μας παρηγορεί κάπως είναι ότι οι περισσότεροι απ’ αυτούς, έστω και κάτω από άθλιες συνθήκες, περνούν καλύτερα απ’ ότι στις χώρες προέλευσής τους...
ΑπάντησηΔιαγραφήEίναι κι αυτό μια σωστή σκέψη...μια παρηγοριά...
ΑπάντησηΔιαγραφή